STRONA GŁÓWNA

ZA GRANICĄ

MINIGALERIA

MAPKI

KSIĘGA GOŚCI

KONTAKT
BARANÓW SANDOMIERSKI

BARCIANY

BARDO ŚLĄSKIE

BĄKOWA GÓRA

BESIEKIERY

BĘDZIN

BIERUTÓW

BIESTRZYKÓW

BOBOLICE

BODZENTYN

BOLKÓW

BORYSŁAWICE ZAMKOWE

BROCHÓW

BRODNICA

BRZEG

BYDLIN

BYSTRZYCA KŁODZKA

CHĘCINY

CHOJNICA

CHOJNIK

CIECHANÓW

CIESZÓW

CZARNY BÓR

CZERNA

CZERNINA

CZERSK

CZĘSTOCHOWA

CZOCHA

DĄBRÓWNO

DOBKÓW

DRZEWICA

DZIAŁDOWO

DZIERZGOŃ

GDAŃSK

GIŻYCKO

GŁOGÓW

GNIEW

GNIEWOSZÓW Z.SZCZERBA

GOLUB-DOBRZYŃ

GOŁAŃCZ

GOŁUCHÓW

GOŚCISZÓW

GÓRA

GRODZIEC

GRÓDEK

GRUDZIĄDZ

GRZĘDY

GRZMIĄCA z.ROGOWIEC

INOWŁÓDZ

JANOWICE WIELKIE z.BOLCZÓW

JANOWIEC

JAWOR

JEZIORO GÓRECKIE

KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

KARPNIKI

KAZIMIERZ DOLNY

KĘTRZYN

KĘTRZYN - KOŚCIÓŁ

KIELCE

KLICZKÓW

KŁODZKO

KOŁO

KONARY

KONIN-GOSŁAWICE

KORZKIEW

KOWALEWO POMORSKIE

KOŹMIN WLKP.

KÓRNIK

KRAKÓW

KRAPKOWICE

KRAPKOWICE - OTMĘT

KRĘPCEWO

KRUSZWICA

KRZYŻNA GÓRA

KRZYŻTOPÓR

KSIĄŻ WIELKI

KUROZWĘKI

KWIDZYN

LEGNICA

LIDZBARK WARMIŃSKI

LIPA

LUBIN

LUTOMIERSK

ŁAGÓW

ŁĘCZYCA

ŁOWICZ

MAJKOWICE

MALBORK

MAŁA NIESZAWKA

MIĘDZYLESIE

MIĘDZYRZECZ

MIRÓW

MOKRSKO

MOSZNA

MSTÓW

MYŚLENICE

NAMYSŁÓW

NIDZICA

NIEMCZA

NIEPOŁOMICE

OGRODZIENIEC (PODZAMCZE)

OJCÓW

OLEŚNICA

OLSZTYN (JURA)

OLSZTYN (WARMIA)

OLSZTYNEK

OŁAWA

OŁDRZYCHOWICE KŁODZKIE

OPOCZNO

OPOLE GÓRKA

OPOLE OSTRÓWEK

OPORÓW

OSSOLIN

OSTRĘŻNIK

OSTRÓDA

OSTRÓW LEDNICKI

OTMUCHÓW

PABIANICE

PANKÓW

PASTUCHÓW

PIESKOWA SKAŁA

PIOTRKÓW TRYBUNALSKI

PIOTRKÓW-BYKI

PIOTROWICE ŚWIDNICKIE

PŁAKOWICE

PŁOCK

PŁONINA

PŁOTY

PODZAMCZE z.OGRODZIENIEC

PODZAMCZE PIEKOSZOWSKIE

POKRZYWNO

POŁCZYN-ZDRÓJ

POZNAŃ z.PRZEMYSŁAWA

PRABUTY

PROCHOWICE

PROSZÓWKA z.GRYF

PRZEWODZISZOWICE

PYZDRY

RABSZTYN

RACIĄŻEK

RADŁÓWKA

RADOM

RADZIKI DUŻE

RADZYŃ CHEŁMIŃSKI

RAJSKO

RAKOWICE WIELKIE

RATNO DOLNE

RAWA MAZOWIECKA

RESKO

ROGÓW OPOLSKI

RYBNICA

RYBNICA LEŚNA

RYCZÓW

RYDZYNA

RZĄSINY

SANDOMIERZ

SIEDLĘCIN

SIEDLISKO

SIERADZ

SIEWIERZ

SMOLEŃ

SOBKÓW

SOBOTA

SOCHACZEW

SOSNOWIEC

SREBRNA GÓRA

STARA KAMIENICA

STARE DRAWSKO

STRZELCE OPOLSKIE

SULEJÓW

SZAMOTUŁY

SZCZECIN

SZTUM

SZYDŁÓW

SZYMBARK

ŚWIDWIN

ŚWIEBODZIN

ŚWIECIE n.WISŁĄ

ŚWIECIE k.LEŚNEJ

ŚWINY

TORUŃ

TORUŃ z.DYBÓW

TUCZNO

TYNIEC

UDÓRZ

UJAZD k.TOMASZOWA

UJAZD KRZYŻTOPÓR

UNIEJÓW

URAZ

WAŁBRZYCH z.KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.STARY KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.NOWY DWÓR

WARSZAWA z.KRÓLEWSKI

WARSZAWA z.UJAZDOWSKI

WĄBRZEŹNO

WENECJA

WĘGORZEWO

WIELICZKA

WIELKA WIEŚ

WIERZBNA

WITKÓW

WLEŃ

WOJNOWICE

WOJSŁAWICE

WROCŁAW

WROCŁAW LEŚNICA

WYSZYNA

ZAGÓRZE ŚLĄSKIE

ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE

ZBĄSZYŃ

ZŁOTORIA k.TORUNIA

ŹRÓDŁA

ŻAGAŃ

ŻARY

ŻELAZNO

ŻMIGRÓD


IMG BORDER=1 style=

WIDOK ZAMKU OD PÓŁNOCNEGO WSCHODU
FOT. GMINNE CENTRUM KULTURY W INOWŁODZU



bronny zamek w Inowłodzu był jedną z blisko pięćdziesięciu murowanych warowni, zbudowanych za życia i panowania Kazimierza Wielkiego. Wystawiony w latach 1356-1366 pełnić miał powinność lokalnej siedziby władzy monarszej i punktu militarnego chroniącego granicę Polski z państewkiem książąt mazowieckich, pobliski bród oraz komorę celną na szlaku handlowym, przekraczającym w tym miejscu Pilicę. W okresie między 1387 a 1390 zamek, w zamian za pożyczone królowi fundusze, przeszedł na własność braci Jana i Abrahama Niemirów (Niemierza) Nowodworskich herbu Nałęcz , ale już w roku 1393 król Władysław Jagiełło wykupił go z zastawu i kilka lat później sfinansował prace, polegające na powiększeniu jego powierzchni użytkowej i mieszkalnej. Jagiełło budował dla siebie, bowiem podczas swego 48-letniego panowania gościł w Inowłodzu co najmniej sześć razy. Świadczy to o dużym wówczas znaczeniu kazimierzowskiego gmachu i jego znacznych względach u monarchy, który pod koniec życia zainstalował tutaj starostwo z Piotrem ze Strykowa jako pierwszym stanowionym lokalnym starostą królewskim. W 1458 warownia ponownie przeszła w prywatną dzierżawę - tym razem w zamian za pożyczone Kazimierzowi Jagiellończykowi 1000 florenów zasiedlił ją wojewoda mazowiecki Wincenty z Giżyc. Po Wincentym na zamku mieszkali Leżajscy herbu Nałęcz, od których w 1515 odkupili go: biskup wrocławski Mikołaj oraz kasztelan radomski Andrzej Drzewieccy. Wkrótce po tej transakcji gmach spłonął i przez kilka następnych lat stał uszkodzony. Rozpoczęta po 1519 roku odbudowa połączona była z gruntownym przemodelowaniem całej konstrukcji, zmianą usytuowania bramy i przeformowaniem podziałów wewnętrznych. Dalsze prace budowlane (także prowadzone przez Drzewieckich) miały miejsce po roku 1563 - nie zmieniono jednak bryły zniszczonego przez kolejny pożar założenia, ograniczając się jedynie do przebudowy zespołu bramnego i prac przy wnętrzach części mieszkalnej.


IMG BORDER=1 style=

IMG BORDER=1 style=

KURTYNY DAWNYCH BUDYNKÓW MIESZKALNYCH - POŁUDNIOWEGO I ZACHODNIEGO
FOT. GMINNE CENTRUM KULTURY W INOWŁODZU


ako ostatni mieszkali na zamku przedstawiciele rodu Lipskich herbu Łada. W roku 1648 rozpoczęli oni przygotowania do następnej przebudowy, której jednak nigdy nie ukończyli, ponieważ niedługo potem los złośliwie nadesłał im bezwzględnych Szwedów, a strategiczne położenie zamku i jego walory obronne sprawiły, że kilkakrotnie toczyły się o niego zacięte potyczki. Nie wiadomo dokładnie, jakie wydarzenie miało decydujący wpływ na ostateczny upadek warowni, choć powszechnie uważa się, że podminowali ją i wysadzili w powietrze wycofujący się w 1657 żołnierze szwedzcy. Potem nikt nie podjął już skutecznej próby ratowania budowli, której stan przez następne 200 lat systematycznie pogarszał się, a traktowanie murów jako kamieniołomu w drugiej połowie XIX wieku spowodowało, że ich pozostałości przestały być widoczne na powierzchni gruntu. Na tym polu duże "zasługi" miał łódzki fabrykant, niejaki Antoni Urbanowski - na jego polecenie bowiem wywieziono aż 600 stusów kamienia z zamku w celu realizacji jakieś bliżej nieokreślonej inwestycji nad rzeką Pilicą. W latach następnych przestrzeń zamkowa służyła już tylko jako grajdołek, na którym wypasano krowy, aż do lat 70-ych XX wieku, kiedy rozpoczęto tutaj prace archeologiczne, zakończone w 1985 odkopaniem zachowanych reliktów i ich częściową rekonstrukcją celem zabezpieczenia w formie trwałej ruiny. Podczas wspomnianych prac odnaleziono ponad 38 tysięcy ruchomych zabytków w postaci szkła, ceramiki, przedmiotów metalowych, kafli i in


IMG BORDER=1 style=

IMG BORDER=1 style=

ZREKONSTRUOWANY MOST I BRAMA WJAZDOWA W CZĘŚCI POŁUDNIOWEJ ZAMKU
FOT. GMINNE CENTRUM KULTURY W INOWŁODZU



ierwotny zamek wzniesiono z cegły i rdzawobrunatnego piaskowca na naturalnym, potem sztucznie podsypanym i uformowanym kopcu. Był to czworoboczny zespół o wymiarach 31x32x47x49 metrów z zewnętrznym obwodem grubych na 2,5 i wysokich na 8 metrów murów obronnych oraz wewnętrzną zabudową w postaci dwóch skrzydeł łączonych na kształt litery L. Skrzydło zachodnie o wymiarach 12x31 metrów mieściło w sobie trzy izby o łącznej powierzchni 200 m2, w tym przypuszczalnie najbardziej reprezentacyjną salę na zamku, tzw. izbę wielką oraz być może również kuchnię. Dostawione do niego skrzydło północne miało wymiary 13x26 metrów - wypełniało ono 4/5 długości muru obronnego i przy całkowitej powierzchni ok 190 m2 również posiadało trzy główne pomieszczenia, m.in. ulokowaną na parterze niewielką stajnię. Element dominujący stanowiła tutaj postawiona w północno-wschodnim narożniku zespołu warownego, wysunięta 5 metrów poza lico murów, oktogonalna wieża o średnicy ok. 10,5 metra i nieznanej dziś wysokości. Służyła ona jako stanowisko obserwacyjne na miasteczko i położoną nieopodal przeprawę, loch więzienny, a także punkt obronny, flankujący pierwotny przejazd bramny. Obwód warowny uzupełniała druga wieża, wzniesiona na planie prostokąta o bokach 8,7x10 metrów i umiejscowiona w południowej kurtynie. Wjazd do zamku prowadził od wschodu, czyli od terasy zalewowej, na której funkcjonował otoczony murami zespół miejski. Całość opasano fosą o szerokości 20 i głębokości 1,5 metra, zasilaną sztucznym przekopem wodami rzeki Pilicy i umocnioną z obu stron drewnianymi belkami



REKONSTRUKCJA ZAMKU W INOWŁODZU:
XIV-WIECZNA WAROWNIA KAZIMIERZA WIELKIEGO (NA GÓRZE),
ZAMEK PO PRZEBUDOWACH WŁADYSŁAWA JAGIEŁŁY NA PRZEŁOMIE XIV I XV WIEKU (NA DOLE)


odczas realizowanej z zarządzenia Jagiełły przebudowy powiększono powierzchnię użytkową starego domu oraz wystawiono dwa kolejne budynki, usytuowane po obu stronach czworobocznej wieży - budynki owe posiadały po dwie kondygnacje i łącznie zajmowały około 200m2. Między skrzydło południowe i północne wkomponowano mur z furtą, który przedzielał istniejący dziedziniec na część rezydencjalną i mieszkalną. Sto lat później Drzewieccy zamurowali stary przelot bramny, a na bramę przeznaczyli południową wieżę kazimierzowską, dobudowując do niej szeroki na 2,5 metra przejazd z kamieniami odbojowymi przy narożnikach. Ze względu na grożące katastrofą zmiany w statyce budowli, rozebrali również północny gmach mieszkalny, zastępując go po części jednoprzestrzennym domem wschodnim, ulokowanym między wieżą ośmioboczną, a wschodnim odcinkiem domu południowego. Zmienili też podziały wewnętrzne oraz prawie dwukrotnie powiększyli dziedziniec, który teraz został wybrukowany. Trzecia przebudowa (ok. 1563) nie wpłynęła zasadniczo na bryłę założenia i polegała głównie na rozbudowie przedbramia, dostawieniu trzech przypór w narożnikach zewnętrznych muru oraz kolejnych przekształceniach wnętrz (zasypano część piwnic, a w części środkowej skrzydła wschodniego umieszczono kaplicę). Podczas czwartej, ostatniej i niedokończonej modernizacji (lata 1648-55) wzniesiono piece kaflowe, wstawiono ozdobne portale drzwiowe oraz przebudowano latrynę.


PLAN ZAMKU Z POŁOWY XIV WIEKU



o czasów współczesnych zachowały się odsłonięte w latach 80. XX wieku i częściowo uczytelnione przy zastosowaniu miejscowego piaskowca szczątki w postaci pełnego obwodu murów zewnętrznych, fragmentów podziałów wnętrza i fundamentów ośmiobocznej wieży. Cztery lata po zakończeniu tych prac, w pracowni architektoniczno - konserwatorskiej prof. Henryka Jaworowskiego ruszyły prace projektowe związane z trwałym zabezpieczeniem ruin zamku. W przedsięwzięciu tym jedynym fragmentem przewidywanym do rekonstrukcji była wieża, w której zamierzano umieścić ekspozycję poświęconą dziejom warowni. Zmiana planów nastąpiła w 2003, gdy władze gminy postanowiły wprowadzić do wnętrz zamkowych funkcje użytkowe, nie burząc jednocześnie koncepcji trwałej ruiny. Adaptację dokumentacji zakończono w roku 2006, a dwa lata później przystąpiono do częściowej rekonstrukcji wieży, przerwanej w 2010 z powodu braku funduszy. Jednak już w maju tego samego roku nastąpił przełom w pracach przez wprowadzenie inwestycji do Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2007-2013, dzięki czemu na realizację projektu przyznano częściową dotację z Europejskiego Funduszu Regionalnego, resztę zaś pokryły władze gminy. Prace budowlane wznowiono w marcu 2011, a zakończyły się w listopadzie roku następnego. Na zamku zgodnie ze zleceniem, znajdują się: Gminne Centrum Kultury, Biblioteka Gminna oraz Informacja Turystyczna. Obiekt oddany do użytku dla zwiedzających został 15.06.2013.


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

FOT. GMINNE CENTRUM KULTURY W INOWŁODZU



nowłódz położony jest przy skrzyżowaniu dróg prowadzących z Opoczna do Rawy Mazowieckiej oraz z Łodzi do Radomia, 6 km od ośrodka przygotowań olimpijskich w Spale. Obiekt znajduje się w pn.zach. części miejscowości, przy ul. Stefana Czarnieckiego.
(mapa zamków województwa) (2013)






IMG BORDER=1 style=

ZAMEK W INOWŁODZU PO ZAKOŃCZENIU PRAC RENOWACYJNYCH, STAN Z 2013 ROKU
FOT. GMINNE CENTRUM KULTURY W INOWŁODZU...


...I Z OKRESU PRZED REKONSTRUKCJĄ, PONIŻEJ FOTOGRAFIE Z LAT 2005-2008


IMG BORDER=1 style=

IMG BORDER=1 style=

IMG BORDER=1 style=


Warto zobaczyć również:


IMG

Nad starorzeczem Pilicy synagoga z końca XIX lub początku XXw. W środku świetnie zachowane polichromie z motywami roślinnymi i napisami w języku rosyjskim oraz hebrajskim. A pod nimi regały z...masłem, chipsami, a nawet (o zgrozo) świńskim mięsem, mieści się tu bowiem lokalny sklep spożywczy.

IMG

Przy głównym korycie rzeki kościół św. Michała Anioła z ok. 1520r. We wnętrzu znajduje się relikwiarz w stylu gotyckim z rzekomymi szczątkami św. Idziego oraz będący obiektem lokalnego kultu obraz matki Boskiej Inowłodzkiej.





Nieopodal zamku po drugiej stronie rzeki, na granicy wioski Zakościele stoi wspaniały kościół pw. św. Idziego, który z racji położenia obok funkcji sakralnych spełniać miał również zadania obronne i na przestrzeni wieków kilkakrotnie owe zadania realizował. Według oficjalnej propagandy kościół ten został wystawiony w 1082 przez Władysława Hermana, jednak niektórzy historycy podważają oficjalną wersję i datują jego powstanie na okres przed 1138, a inicjatywę w tej sprawie przepisują na osobę księcia Bolesława III Krzywoustego, syna wspomnianego Władysława. Murowany gmach, pierwotnie przypuszczalnie jako kaplicę, wzniesiono w stylu romańskim z kamienia polnego o lekko czerwonym odcieniu, na planie prostokąta z półokrągłą absydą od wschodu i cylindryczną wieżą od strony zachodniej. Obecnie brak jest jakichkolwiek wzmianek źródłowych dotyczących pierwszych 400 lat istnienia budowli. Opierając się na podaniach można jednak wysunąć założenie, że w XIII wieku była ona atakowana, a później zdobyta i zniszczona przez idące na Kujawy hordy tatarskie - podczas tamtych wydarzeń Tatarzy mieli również spalić stojący rzekomo obok kościółka klasztor, zaś wszystkie mieszkające w nim siostry uprowadzić lub wymordować. Kościół pełnił funkcję miejskiej parafii do roku 1520. Wówczas to w Inowłodzu ufundowano nowy, obszerny gmach pw. św. Michała Archanioła, który przejął obowiązki romańskiej świątyni. Ta odtąd pełniła pomocniczą rolę kościoła filialnego i jako mniej znacząca, pozbawiona należytej konserwacji opustoszała i powoli zamieniała się w ruinę.


IMG

IMG

IMG

IMG

IMG

IMG


W 1790 roku przeniesiono do kościoła cudowny obraz Matki Boskiej Bolesnej, co było okazją do jego odrestaurowania. Niedługo jednak cieszył się on właściwą kondycją, bowiem już trzy lata później zaborcze władze pruskie zamieniły świątynię w magazyn zboża. Efekty owej decyzji były takie, że już w 1809 roku kościół mocno jest zniszczony i zrujnowany, pusty i złym dachem nakryty. Potem na krótki czas budowla odzyskała sakralny charakter, ale nie zahamowało to niekorzystnych zmian i już około 1880 fotogafie dokumentowały brak dachu oraz znaczne ubytki w najwyższych partiach murów. Pierwsze czynności mające na celu odratowanie zabytku podjęto w 1911 roku z inicjatywy Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości - trud odbudowy poszedł wtedy na marne, bo ledwie 4 lata po remoncie wystrzał artyleryjski zburzył absydę i niemal całą południową ścianę. W latach 1924-1926 z inicjatywy przebywającego często w pobliskiej Spale prezydenta RP Wojciechowskiego przemurowano zdewastowaną ścianę, zamurowano wyrwy po pociskach, a dach kościółka na nowo pokryto dachówką. Z powodu wyczerpania się środków wstrzymano prace, do których powrócono za prezydentury Ignacego Mościckiego w 1936. Pod jego patronatem architekt Wilhelm Henneberg z zespołem dokonali całkowitej przebudowy romańskiej świątyni, niszcząc jej średniowieczną formę i narzucając własną, opartą na odmiennej estetyce, nie popartej faktami koncepcję architektoniczną. Nowy kościół uroczyście konsekrowano 1 listopada 1938 roku.


IMG

IMG

IMG

IMG

IMG

IMG



Opoczno - zamek królewski XIV-XIXw., 18 km
Ujazd - relikty zamku rycerskiego XVw. (w bryle pałacu), 23 km
Drzewica - ruina gotyckiego zamku szlacheckiego XVIw., 25 km
Rawa Mazowiecka - ruina zamku książęcego XIVw., 28 km



STRONA GŁÓWNA