WIEŻA ZAMKOWA W ŻMIGRODZIE

istoria powstania zamku w Żmigrodzie nie jest dobrze poznana. Wiadomo jedynie, że po raz pierwszy wzmiankowano go w roku 1296, ale prawdopodobnie była to jeszcze wówczas budowla drewniana. Z 1375 roku pochodzi informacja o castrum, które należało wtedy do książąt oleśnickich. Wraz ze śmiercią ostatniego Piasta oleśnickiego, Konrada Białego, w 1492 roku miasto wraz z warownią przeszło w posiadanie króla czeskiego Władysława Jagiellończyka. Niedługo potem przekazał on miejscowe dobra pochodzącemu z Nadrenii Zygmuntowi Kurzbachowi. Rodzina niemieckiego feudała mieszkała w zamku do roku 1592, kiedy kupił go Urlyk von Schaffgotsch. W tym czasie budowla była dwukrotnie niszczona przez pożary, które nękały ją na przełomie XVI i XVII wieku. Odbudowana i silnie ufortyfikowana, przez dwa lata skutecznie opierała się atakującym ją wojskom szwedzkim. W 1642 roku została jednak zdobyta i przez następne 8 lat służyła Szwedom za bazę wypadową na Śląsk.

WIEŻA (JESZCZE BEZ OZDOBNYCH SZCZYTÓW) NA PRZEDWOJENNEJ FOTOGRAFII

d połowy XVII wieku aż do roku 1945 posiadłość należała do rodu von Hatzfeld. W latach 1655-57 ówczesny właściciel Żmigrodu Melchior von Hattzfeld przebudował średniowieczną warownię na okazały, barokowy pałac. Powstanie magnackiej rezydencji przyczyniło się do usunięcia starszych budynków i obwarowań, z których zachowano jedynie wieżę. Zmodernizowany w XVIII wieku pałac w roku 1813 gościł cara Aleksandra I, króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III oraz posłów angielskiego i austriackiego, którzy debatowali tutaj nad planem ostatecznego unicestwienia potęgi Napoleona, co im się w końcu udało. Okazała rezydencja zniszczona została podczas działań wojennych w 1945 roku i nie odbudowana straszy do dziś ruiną. XX-wiecznej konserwacji doczekała się jedynie pochodząca ze starego zamku wieża.

ZAPUSZCZONA RUINA PAŁACU

FRAGMENT PARKOWEJ FLORY, W TLE PAŁAC

redniowieczną warownię usytuowano w miejscu z natury obronnym, wśród bagien i rozlewisk rzeki Baryczy. Było to otoczone fosą nieregularne założenie ze stojącą przy północnym odcinku murów wieżą i bramą od południa. Istniejąca do dziś kamienno-ceglana wieża zbudowana została w roku 1560 z inicjatywy Wilhelma von Kurzbacha. Była to czterokondygnacyjna, czworoboczna budowla z kręconą klatką schodową. W XIX wieku zlikwidowano pokrywający ją czterospadowy dach, a w jego miejsce dobudowano górne partie, ozdabiając je romantycznym pseudokrenelażem.

PAŁAC NA STAREJ FOTOGRAFII, PO LEWEJ WIEŻA

amkowo-pałacowe założenie znajduje się w północnej części miasta, w otoczeniu malowniczego starego parku. Obok odrestaurowanej wieży w jego skład wchodzi również ruina wspomnianego pałacu, która nie jest ani ładna, ani ciekawa (pałac kiedyś wyglądał wyśmienicie; oglądając stare fotografie aż żal ściska, że tak podupadł). Z dworca PKP do zamku prowadzi dobrze oznakowany szlak turystyczny - dojście zajmuje około 25 minut. Wstęp do parku oczywiście wolny. (mapa) (2002)

WIEŻA, WIDOK Z DRUGIEJ STRONY

W CENTRALNEJ CZĘŚCI PARKU
ROŚNIE OKAZAŁE DRZEWO

Piotrkowice - zamek XVIIw., ok. 9 km
Bagno - pałacowy zespół zamkowy XVII-XXw., ok. 19 km
Sułów - pozostałości zamku książęcego XIVw., ok. 23 km
Wołów - zamek książęcy XIVw., przebudowany, ok. 27 km
Milicz - ruina zamku książęcego XIV/XIXw., ok. 31 km