STRONA GŁÓWNA

ZA GRANICĄ

MINIGALERIA

MAPKI

KSIĘGA GOŚCI

LITERATURA

KONTAKT
BARANÓW SANDOMIERSKI

BARCIANY

BARDO ŚLĄSKIE

BĄKOWA GÓRA

BESIEKIERY

BĘDZIN

BIERUTÓW

BIESTRZYKÓW

BOBOLICE

BOBROWNIKI

BODZENTYN

BOLESTRASZYCE

BOLKÓW

BORYSŁAWICE ZAMKOWE

BROCHÓW

BRODNICA

BRZEG

BUKOWIEC

BYDLIN

BYSTRZYCA KŁODZKA

CHĘCINY

CHOJNICA

CHOJNIK

CIECHANÓW

CIESZÓW

CIESZYN

CZARNY BÓR

CZERNA

CZERNINA

CZERSK

CZĘSTOCHOWA

CZOCHA

CZORSZTYN

DĄBRÓWNO

DRZEWICA

DZIAŁDOWO

DZIERZGOŃ

FREDROPOL (KORMANICE)

GDAŃSK

GIŻYCKO

GLIWICE

GŁOGÓW

GNIEW

GNIEWOSZÓW Z.SZCZERBA

GOLUB-DOBRZYŃ

GOŁAŃCZ

GOLCZEWO

GOŁUCHÓW

GOŚCISZÓW

GÓRA

GRODZIEC

GRÓDEK

GRUDZIĄDZ

GRZĘDY

GRZMIĄCA z.ROGOWIEC

INOWŁÓDZ

JANOWICE WIELKIE z.BOLCZÓW

JANOWIEC

JAWOR

JEZIORO GÓRECKIE

KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

KAMIENNA GÓRA

KARPNIKI

KAZIMIERZ DOLNY

KĘTRZYN

KĘTRZYN - KOŚCIÓŁ

KIELCE

KLICZKÓW

KŁODZKO

KOŁO

KONARY

KONIN-GOSŁAWICE

KORZKIEW

KOWALEWO POMORSKIE

KOŹMIN WLKP.

KÓRNIK

KRAKÓW

KRAPKOWICE

KRAPKOWICE - OTMĘT

KRASICZYN

KRĘPCEWO

KRUSZWICA

KRZYŻNA GÓRA

KRZYŻTOPÓR

KSIĄŻ WIELKI

KUROZWĘKI

KWIDZYN

LEGNICA

LIDZBARK WARMIŃSKI

LIPA

LUBIN

LUTOMIERSK

ŁAGÓW

ŁĘCZYCA

ŁOWICZ

MAJKOWICE

MALBORK

MAŁA NIESZAWKA

MIĘDZYLESIE

MIĘDZYRZECZ

MIRÓW

MOKRSKO

MOSZNA

MSTÓW

MUSZYNA

MYŚLENICE

NAMYSŁÓW

NIEDZICA

NIDZICA

NIEMCZA

NIEPOŁOMICE

NOWY SĄCZ

NOWY WIŚNICZ

ODRZYKOŃ

OGRODZIENIEC (PODZAMCZE)

OJCÓW

OLEŚNICA

OLSZTYN (JURA)

OLSZTYN (WARMIA)

OLSZTYNEK

OŁAWA

OŁDRZYCHOWICE KŁODZKIE

OPOCZNO

OPOLE GÓRKA

OPOLE OSTRÓWEK

OPORÓW

OSSOLIN

OSTRĘŻNIK

OSTRÓDA

OSTRÓW LEDNICKI

OTMUCHÓW

PABIANICE

PANKÓW

PASTUCHÓW

PIESKOWA SKAŁA

PIOTRKÓW TRYBUNALSKI

PIOTRKÓW-BYKI

PIOTROWICE ŚWIDNICKIE

PŁAKOWICE

PŁOCK

PŁONINA

PŁOTY

PODZAMCZE z.OGRODZIENIEC

PODZAMCZE PIEKOSZOWSKIE

POKRZYWNO

POŁCZYN-ZDRÓJ

POZNAŃ

PRABUTY

PROCHOWICE

PROSZÓWKA z.GRYF

PRZEMYŚL

PRZEWODZISZOWICE

PSZCZYNA

PYZDRY

RABSZTYN

RACIĄŻEK

RADŁÓWKA

RADOM

RADZIKI DUŻE

RADZYŃ CHEŁMIŃSKI

RAJSKO

RAKOWICE WIELKIE

RATNO DOLNE

RAWA MAZOWIECKA

RESKO

ROGÓW OPOLSKI

ROŻNÓW ZAMEK DOLNY

ROŻNÓW ZAMEK GÓRNY

RYBNICA

RYBNICA LEŚNA

RYCZÓW

RYDZYNA

RYTWIANY

RZĄSINY

SANDOMIERZ

SANOK

SIEDLĘCIN

SIEDLISKO

SIERADZ

SIERAKÓW

SIEWIERZ

SMOLEŃ

SOBKÓW

SOBOTA

SOCHACZEW

SOSNOWIEC

SREBRNA GÓRA

STARA KAMIENICA

STARE DRAWSKO

STARY SĄCZ

STRZELCE OPOLSKIE

SULEJÓW

SZAMOTUŁY

SZCZECIN

SZTUM

SZUBIN

SZYDŁÓW

SZYMBARK

ŚCINAWKA GÓRNA

ŚWIDWIN

ŚWIEBODZIN

ŚWIECIE n.WISŁĄ

ŚWIECIE k.LEŚNEJ

ŚWINY

TORUŃ

TORUŃ z.DYBÓW

TUCZNO

TYNIEC

UDÓRZ

UJAZD k.TOMASZOWA

UJAZD KRZYŻTOPÓR

UNIEJÓW

URAZ

WAŁBRZYCH z.KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.STARY KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.NOWY DWÓR

WARSZAWA z.KRÓLEWSKI

WARSZAWA z.UJAZDOWSKI

WĄBRZEŹNO

WENECJA

WĘGIERKA

WĘGORZEWO

WIELICZKA

WIELKA WIEŚ

WIERZBNA

WITKÓW

WLEŃ

WOJNOWICE

WOJSŁAWICE

WROCŁAW

WROCŁAW LEŚNICA

WYSZYNA

ZAGÓRZ

ZAGÓRZE ŚLĄSKIE

ZAŁUŻ

ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE

ZBĄSZYŃ

ZŁOTORIA k.TORUNIA

ŹRÓDŁA

ŻAGAŃ

ŻARY

ŻELAZNO

ŻMIGRÓD


IMG BORDER=1 style=

ZAMEK W LIPIE, WIDOK Z LOTU PTAKA OD POŁUDNIOWEGO ZACHODU



red­nio­wiecz­ny za­mek w Li­pie w swej pier­wot­nej, go­tyc­kiej for­mie wznie­sio­ny zos­tał praw­do­po­dob­nie na prze­ło­mie XIV i XV wie­ku, choć ba­da­cze są w tej kwes­tii po­dzie­le­ni da­tu­jąc czas je­go bu­do­wy od koń­ca XIII aż do po­cząt­ków XV stu­le­cia. Nie zna­my fun­da­to­ra te­go za­ło­że­nia - przyj­mu­je się, że pow­sta­ło o­no z ini­cja­ty­wy przed­sta­wi­cie­la jed­ne­go ze śląs­kich ro­dów ry­cer­skich - nie­któ­rzy jed­nak chcą, aby je­go ge­ne­a­lo­gię wią­zać z dzia­łal­noś­cią za­ko­nu tem­pla­riu­szy, któ­rzy po u­pad­ku Kró­les­twa Je­ro­zo­li­my przy­węd­ro­wa­li do Eu­ro­py, w tym mię­dzy in­ny­mi na Śląsk. Pierw­szym zna­nym z do­ku­men­tów źród­ło­wych właś­ci­cie­lem o­sa­dy był wzmian­ko­wa­ny w 1309 ro­ku Hen­ryk von Li­pa. Póź­niej dob­ra we wsi na­le­ża­ły do człon­ków kil­ku ro­dzin: Bock, Schir­mer, Lau­ter­bach, Schwoi­nitz, Tschir­nau, przy czym o­ko­ło po­ło­wy XIV wie­ku Li­pa po­dzie­lo­na zos­ta­ła na trzy ma­jąt­ki, co u­trud­nia iden­ty­fi­ka­cję fun­da­to­ra zam­ku le­żą­ce­go w ma­jąt­ku gór­nym, zwa­nym Ober­foh. Przy­pusz­cza się, że mógł być nim Cas­par von Cra­kav z ro­du Schwoi­nitz i je­go brat Hans, sto­sun­ko­wo nis­ko u­ro­dze­ni ry­ce­rze, właś­ci­cie­le funk­cjo­nu­ją­ce­go we wsi mły­na i nie­wiel­kie­go fol­war­ku. Skrom­ne po­cząt­ko­wo za­ło­że­nie roz­bu­do­wa­ne zos­ta­ło przez pa­nów z ro­du von Zed­litz: Ar­nes­tu­sa (wł. 1471-1485), Si­gis­mun­da (wł. 1500-1520) lub je­go sy­na Bar­te­la (wł. 1520-1549) i wnu­ka - An­to­na (wł. 1552-1575). W ro­ku 1580 An­na de domo von Zed­litz prze­ka­za­ła ca­ły swój ma­ją­tek w Li­pie Gór­nej mę­żo­wi Ge­or­go­wi von Reib­nitz (+1611). Po śmier­ci je­go sy­na Han­sa (+1654) od wie­rzy­cie­li zmar­łe­go wieś ku­pił Chris­toph Got­tlieb von Nimptsch (+1686) z Li­py Dol­nej, pod ko­niec stu­le­cia jed­nak za­mek po­now­nie wró­cił w rę­ce ro­du daw­nych właś­ci­cie­li, bo­wiem w 1699 ro­ku na­był go Got­thard Fried­rich von Reib­nitz (+1714). Użyt­ko­wa­ny póź­niej przez sta­ros­tę ja­wor­skie­go Ge­or­ga Wil­hel­ma von Reib­nitz (+1765) i je­go sy­na Kar­la Fried­ri­cha gmach poz­ba­wio­ny był już zna­cze­nia o­bron­ne­go i wy­raź­nie pod­u­padł, po czym u schył­ku XVIII wie­ku zos­tał o­pusz­czo­ny. Od­tąd wy­ko­rzys­ty­wa­no go głów­nie do ce­lów ma­ga­zy­no­wych i gos­po­dar­czych, a zbęd­ne z punk­tu wi­dze­nia dys­po­nen­tów seg­men­ty za­bu­do­wy trak­to­wa­no ja­ko ta­nie i wy­god­ne w eks­plo­a­ta­cji źród­ło ma­ter­ia­łu bu­dow­la­ne­go i suk­ce­syw­nie roz­bie­ra­no. Szcze­gól­nie nie­ko­rzys­tnie za­pi­sał się tu­taj Jul­ius Fis­cher, właś­ci­ciel Li­py w la­tach 20. XIX stu­le­cia, któ­ry zle­cił roz­biór­kę frag­men­tów zam­ku dol­ne­go ce­lem po­zys­ka­nia su­row­ca do bu­do­wy w swo­im fol­war­ku go­rzel­ni, ow­czar­ni i sto­do­ły.


ZAMEK W LIPIE NA LITOGRAFII HUBERA Z OKOŁO 1880 ROKU



Z roku 1300 po­cho­dzi naj­star­szy za­cho­wa­ny za­pis wska­zu­ją­cy z naz­wy o­sa­dę Ly­pa. Jesz­cze w śred­nio­wie­czu miej­sco­wość tę o­kreś­la­no ter­mi­nem Li­pa (1330), Lei­pa (1370) i Lei­pe (1405), przy czym od po­ło­wy XIV wie­ku, kie­dy wieś u­leg­ła par­ce­la­cji, wy­od­ręb­nio­no nie­za­leż­ne od sie­bie Ober-, Mit­tel- oraz Nie­der-Lei­pe. W XIX stu­le­ciu funk­cjo­no­wa­ła naz­wa Gold­lei­pe i Kalk­lei­pe, zas­tąp­io­na w 1945 do­raź­nym ter­mi­nem Li­po­we. Za­led­wie rok póź­niej za­czę­ła o­bo­wią­zy­wać funk­cjo­nu­ją­ca do dziś i na­wią­zu­ją­cą do ory­gi­nal­ne­go na­zew­nic­twa Li­pa.



rzed cał­ko­wi­tą de­was­ta­cją za­mek u­ra­to­wał hra­bia Ru­dolph von Stil­lfried-Rat­to­nitz (+1882), ce­nio­ny praw­nik i mistrz ce­re­mo­nii kró­lew­skie­go dwo­ru prus­kie­go, któ­ry ku­pił go w 1834 ro­ku i nas­tęp­nie od­bu­do­wał w for­mie ne­o­go­tyc­kiej. W ro­ku 1841 ma­ją­tek prze­szedł na włas­ność po­cho­dzą­ce­go z Bol­ko­wa bo­ga­te­go kup­ca Ern­sta Hein­ri­cha Kram­sta, by pod ko­niec wie­ku stać się częś­cią na­le­żą­ce­go do ro­du von Spren­ger klu­cza ma­ła­szow­skie­go. Po ro­ku 1917 przy­pusz­czal­nie aż do za­koń­cze­nia dru­giej woj­ny świa­to­wej właś­ci­cie­la­mi wa­row­ni by­ła nie­ja­ka von Hu­ner­bein, de do­mo von Spren­ger, oraz jej cór­ka - ka­pi­ta­no­wa von Dra­bich-Wa­ech­ter. Już w cza­sach PRL ob­iekt przes­tał być u­żyt­ko­wa­ny i w szyb­kim tem­pie nisz­czał, do cze­go znacz­nie przy­czy­nił się brak za­in­te­re­so­wa­nia i na­le­ży­tej o­pie­ki ze stro­ny ów­czes­nych władz. W la­tach 60., gdy daw­na sie­dzi­ba ry­cer­ska peł­ni­ła już tyl­ko funk­cje ma­ga­zy­nu przy miej­sco­wym PGR, w nie­któ­rych jej ok­nach znaj­do­wa­ły się jesz­cze szy­by, a bu­dyn­ki miesz­kal­ne wciąż po­sia­da­ły stro­py o­raz dach. Szan­sa dla u­pa­da­ją­ce­go za­byt­ku po­ja­wi­ła się na po­cząt­ku lat 70., kie­dy ku­pi­ła go, miesz­ka­ją­ca w Szwaj­ca­rii, Bog­na Ros­now­ska Maag. Po­cząt­ko­wy en­tuz­jazm właś­ci­ciel­ki z cza­sem jed­nak os­łabł i roz­po­czę­te pra­ce re­mon­to­we przer­wa­no, co prak­tycz­nie przy­pie­czę­to­wa­ło los zam­ku, któ­ry w szyb­kim tem­pie za­mie­nił się w pięk­ną, acz przyg­nę­bia­ją­cą ru­i­nę.


POCZTÓWKA Z WIDOKIEM ZAMKU OD PÓŁNOCNEGO WSCHODU, LATA 20. XX WIEKU


ZAMEK W LATACH 80. XX WIEKU, WIDOK OD ZACHODU


PODOBNA PERSPEKTYWA, LECZ TRZY DEKADY PÓŹNIEJ (2013)



amek wznie­sio­no na skra­ju o­sa­dy, na krań­cu grzbie­tu o stro­mych zbo­czach, nad dro­gą wiej­ską i te­ra­są Ny­sy Sza­lo­nej. Ta­kie po­ło­że­nie za­pew­nia­ło mu sprzy­ja­ją­ce wa­run­ki ob­ron­ne, a jed­no­cześ­nie speł­nia­ło wy­móg pres­ti­żu wo­bec lo­kal­nej spo­łecz­noś­ci. W pierw­szej fa­zie funk­cjo­no­wa­nia skła­dał się on z trój­kon­dyg­na­cyj­nej wie­ży miesz­kal­nej (1) wys­ta­wio­nej z ka­mie­nia na pla­nie zbli­żo­nym do kwa­dra­tu o bo­kach 7x7 met­rów, któ­rej ścia­ny w przy­zie­miu o­sią­ga­ją o­ko­ło 1,5 met­ra gru­boś­ci, i za­my­ka­ją­ce­go ją owal­ne­go mu­ro­wa­ne­go ob­wo­du ob­ron­ne­go (2) z fo­są. Przy­zie­mie wie­ży skle­pio­ne jest ka­mien­ną ko­le­bą, a jej szczy­ty za­koń­czo­no sto­su­jąc de­ko­ra­cyj­ne wzo­ry ce­gla­nych pseu­do­ma­chi­kuł i kre­ne­la­ża, ukształ­to­wa­ne za­pew­ne pod­czas ne­o­go­tyc­kiej prze­bu­do­wy z po­cząt­ku XIX stu­le­cia.


LIPA, PLAN RUIN ZAMKU WG J. SAWIŃSKIEGO


od­czas XVI-wiecz­nej mo­der­ni­za­cji von Zed­lit­zów do wie­ży do­bu­do­wa­no klat­kę scho­do­wą (3) z jed­no­bie­go­wy­mi ka­mien­ny­mi stop­nia­mi, a ca­łość wkom­po­no­wa­no w re­ne­san­so­wą za­bu­do­wę: od po­łud­nia po­mię­dzy wie­żę a po­zos­ta­wio­ny wy­ci­nek sta­re­go o­wa­lu wznie­sio­no dom z kuch­nią (4), od za­cho­du - basz­tę bram­ną (5) usy­tu­o­wa­ną w li­nii od­cin­ka mu­ru kur­ty­no­we­go, od wscho­du zaś i od pół­no­cy wa­row­ny ob­wód wto­pio­no w na­tu­ral­ne ska­ły; je­go o­ry­gi­nal­ny prze­bieg nie jest jed­nak już o­bec­nie czy­tel­ny. Usy­tu­o­wa­ny w za­chod­niej częś­ci za­ło­że­nia zes­pół bu­dyn­ków miesz­kal­nych skła­dał się z dwóch głów­nych czło­nów: przy­le­ga­ją­ce­go bez­po­śred­nio do sta­rej wie­ży skle­pio­ne­go ko­leb­ko­wo po­miesz­cze­nia (6) na pla­nie tra­pe­zu o­raz wy­su­nię­te­go w kie­run­ku pół­noc­nym dwu­kon­dyg­na­cyj­ne­go bu­dyn­ku (7) zwień­czo­ne­go stro­mym da­chem dwu­spa­do­wym, do któ­re­go wej­ście pro­wa­dzi­ło przez oz­do­bio­ny her­bem łu­ko­wy ka­mien­ny por­tal. Choć u schył­ku XX stu­le­cia bu­dy­nek ten kry­ła jesz­cze o­ry­gi­nal­na więź­ba da­cho­wa i część da­chó­wek, to dziś nie ma po nich już żad­ne­go śla­du. Po­wierz­chnia u­żyt­ko­wa zam­ku po roz­bu­do­wie wy­no­si­ła 340 met­rów kwa­dra­to­wych.


IMG BORDER=1 style=

WIDOK Z LOTU PTAKA, STAN OBECNY


aj­bar­dziej o­ry­gi­nal­nym e­le­men­tem ar­chi­tek­tu­ry wa­row­ni jest usy­tu­o­wa­na we wschod­niej częś­ci zes­po­łu ka­mien­na bu­dow­la na pla­nie rom­bu o po­wierz­chni 70 met­rów kwa­dra­to­wych i wy­so­koś­ci 10 met­rów. Jest to wznie­sio­na praw­do­po­dob­nie na po­cząt­ku XVI stu­le­cia kuch­nia zam­ko­wa (8), ucho­dzą­ca za naj­star­szą za­cho­wa­ną na Śląs­ku, skła­da­ją­ca się z ob­szer­ne­go par­te­ru o­raz od­dzie­lo­ne­go od nie­go stro­pem os­tro­słu­po­we­go skle­pie­nia, w szczy­to­wej częś­ci prze­cho­dzą­ce­go w ko­min u­for­mo­wa­ny na kształt pi­ra­mi­dy pod­czas XIX-wiecz­nej ne­o­go­tyc­kiej prze­bu­do­wy. W je­go ścia­nie po­łud­nio­wej wmu­ro­wa­no ryn­nę do od­pro­wa­dza­nia nie­czys­toś­ci, a wew­nątrz u­kry­to wy­ku­tą w ska­le cys­ter­nę na wo­dę o głę­bo­koś­ci o­ko­ło 4 met­rów.


IMG BORDER=1 style=

WIDOK OD POŁUDNIA, Z PRAWEJ KUCHNIA ZAMKOWA



amek w obec­nym kształ­cie, po­mi­ja­jąc ska­lę do­ko­na­nych znisz­czeń, przed­sta­wia cha­rak­ter wtór­ny bę­dą­cy re­zul­ta­tem XIX-wiecz­nej in­ge­ren­cji w star­szą, go­tyc­ko-re­ne­san­so­wą for­mę. Prak­tycz­nie od za­koń­cze­nia dru­giej woj­ny świa­to­wej nie pro­wa­dzo­no tu­taj żad­nych prac re­mon­to­wych ani in­wes­ty­cji, a ca­łość z cza­sem co­raz szczel­niej po­kry­wa­ły sa­mo­siej­ki. Jesz­cze cał­kiem nie­daw­no część bu­dyn­ków po­sia­da­ła da­chy, ok­na, drzwi i de­ko­ro­wa­ne por­ta­le. Wys­tar­czy­ło jed­nak za­led­wie kil­ka­naś­cie os­tat­nich lat, aby wszyst­ko, co sta­no­wi­ło więk­szą war­tość, zos­ta­ło roz­kra­dzio­ne, usz­ko­dzo­ne lub bez­pow­rot­nie znisz­czo­ne. Szczęś­li­wie dos­trze­żo­no dys­kret­ny u­rok sta­rej wa­row­ni i z ini­cja­ty­wy o­raz przy u­dzia­le wo­lon­tar­iu­szy po ro­ku 2015 o­czysz­czo­no go z po­ras­ta­ją­cej zie­le­ni i za­gra­ża­ją­cych mu drzew, a obec­nie (2019) pro­wa­dzo­ne są pra­ce przy za­bez­pie­cze­niu mu­rów, a na­wet częś­cio­wej ich re­kon­struk­cji. Nie pla­nu­je się peł­nej od­bu­do­wy za­byt­ku, a je­dy­nie do­pro­wa­dze­nie go do sta­nu tzw. trwa­łej ru­iny.


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

ZAMEK W LIPIE, STAN W 2008 ROKU


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

CZĘŚĆ POŁUDNIOWA PODCZAS PRAC ZABEZPIECZAJĄCO-REMONTOWYCH, 2019



ieś po­ło­żo­na jest przy skrzy­żo­wa­niu lo­kal­nych dróg Ja­wor-Ka­czo­rów i Bol­ków-Świe­rza­wa. Rui­na znaj­du­je się w po­łud­nio­wej częś­ci wsi, po wschod­niej stro­nie dro­gi, o­ko­ło 300 met­rów za koś­cio­łem. Aby się tam dos­tać, na­le­ży (li­cząc od koś­cio­ła) na dru­gim skrzy­żo­wa­niu skrę­cić w du­że pod­wó­rze i da­lej kie­ro­wać ścież­ką, któ­ra wie­dzie bez­poś­red­nio do zam­ku. Moż­na tu tak­że dojść u­ni­ka­jąc kon­tak­tu z miesz­kań­ca­mi są­sia­du­ją­cych z zam­kiem do­mów - w tym ce­lu na­le­ży mi­nąć pod­wó­rze i 200 met­rów da­lej za­par­ko­wać sa­mo­chód bez­poś­red­nio przy dro­dze as­fal­to­wej, a nas­tęp­nie wspiąć się grun­to­wą dro­gą pro­wa­dzą­cą do ruin. Wprost pod bra­mę mo­gą pod­je­chać po­sia­da­cze aut dys­po­nu­ją­cych więk­szym prześ­wi­tem. Do wsi do­cie­ra ko­mu­ni­ka­cja PKS z Ja­wo­ra i Je­le­niej Gó­ry. (ma­pa zam­ków wo­je­wódz­twa)




1. M. Chorowska: Rezydencje średniowieczne na Śląsku, OFPWW 2003
2. L. Kajzer, J. Salm, S. Kołodziejski: Leksykon zamków w Polsce, Arkady 2001
3. R. Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach, SWA 2008
4. A. M. Rosiek: Siedziby rycerskie w księstwie świdnicko-jaworskim do końca XIV wieku, Kraków 2010


IMG BORDER=1 style=

ZAMEK W TRAKCIE PRAC KONSERWATORSKICH, LATO 2019


W pobliżu:
Świny - ruina zamku rycerskiego XIVw., 7 km
Bolków - zamek książęcy XIIIw., 10 km
Stara Kraśnica - dwór obronny XVII, w ruinie, 10 km
Myślibórz - relikty zamku XIII/XIVw., 13 km
Kłaczyna - relikty zamku XVw., 15 km
Płonina - ruina zamku rycerskiego, XIVw., 15 km
Sędziszowa - wieża mieszkalna XIV/XVw., 16 km
Wojcieszów - pozostałości zamku XIII/XIVw., 16 km
Jawor - zamek książęcy XIII/XIVw., przebudowany, 18 km



Warto zobaczyć również:


IMG

Sto­ją­cy przy roz­ci­na­ją­cej wieś dro­dze Koś­ciół Świę­tych A­pos­to­łów Piot­ra i Paw­ła, póź­no­go­tyc­ki, jed­no­na­wo­wy ze skle­pio­nym prez­bi­ter­ium. Cen­nym za­byt­kiem koś­cio­ła jest u­miesz­czo­ny w ba­ro­ko­wym oł­ta­rzu tryp­tyk z oko­ło 1503 ro­ku. W wie­ży dzwon z 1541 zdo­bio­ny póź­no­re­ne­san­so­wym fry­zem.

IMG

W Jas­trow­cu Koś­ciół pw. Nie­po­ka­la­ne­go Po­czę­cia NMP, wy­bu­do­wa­ny z ka­mie­nia w 2. po­ło­wie XIII stu­le­cia. Jest to oto­czo­na ka­mien­nym mu­rem skrom­na bu­dow­la o kwa­dra­to­wej na­wie i węż­szym, rów­nież kwa­dra­to­wym prez­bi­ter­ium na­kry­tym póź­no­go­tyc­kim skle­pie­niem krzy­żo­wo-żeb­ro­wym. Przy koś­cie­le za­byt­ko­wy cmen­tarz z naj­star­szy­mi na­grob­ka­mi da­to­wa­ny­mi na wiek XVII.



STRONA GŁÓWNA

tekst: 2019
fotografie: 2008, 2013, 2019
© Jacek Bednarek