Wznoszą się zamku ruiny na wyspie
Pośród jeziora spokojnego toni
Duch romantyzmu zdaje się tam błąkać
Mgliste wspomnienia wydaje się gonić...

G. Sporakowski

RUINA NA WYSPIE ZAMKOWEJ

amek na wyspie pośrodku malowniczego jeziora kazał wybudować (w latach 1824-25) i prawdopodobnie osobiście zaprojektował Tytus Działyński z Kórnika. Ten romantyczny obiekt stanowił prezent ślubny Tytusa dla swojej siostry Klaudyny i jej męża Bernarda Potockiego, syna pisarza Jana Potockiego - autora Rękopisu znalezionego w Saragossie. Niedługo jednak dane było szczęśliwym małżonkom cieszyć się z zagubionej w leśnej ciszy rezydencji. Po raz ostatni przebywali tam w sierpniu 1830. Gdy późną jesienią wybuchło w Królestwie Polskim powstanie listopadowe, oboje wyjechali, a gdy powstanie upadło - wyemigrowali na stałe. Klaudyna Potocka zmarła 5 lat później w Genewie, Bernard zaś wrócił do Wielkopolski w 1840 i zamieszkał w swych dawnych dobrach - w Tulcach pod Poznaniem. W maju 1848 roku, podczas Wiosny Ludów, w lasach wokół Jeziora Góreckiego zorganizowała się partyzantka. Prusacy przypuszczając, iż w zameczku ma swą siedzibę rząd powstańczy, ostrzelali wyspę ogniem armatnim niszcząc doszczętnie romantyczną budowlę. Powstańcy prawdopodobnie jednak nigdy na wyspie nie rezydowali.

KLAUDYNA POTOCKA Z DZIAŁYŃSKICH

ameczek był pierwszą w Wielkopolsce budowlą romantyczną, której nadano cechy gotyckie i fasadowy charakter obronny. Po wschodniej stronie wznosiła się okrągła wieża zakończona u szczytu pseudogotyckim krenelażem. W jej ścianach przebito rozłożone nierównomiernie ostrołukowe otwory okienne, a także niewielkie okienka przypominające otwory strzelnicze. Przy jednym z okien znajdował się mały balkon, wsparty na konsolach, z którego można było podziwiać wspaniałą panoramę jeziora. Główne wejście usytuowane od strony północnej ujęte było filarami zwieńczonymi pinaklami w kształcie smukłych wież. W mur wieży i w fasadę wmurowano kamienne herby. Zamek był budowlą dwukondygnacyjną i podpiwniczoną. Widoczne do dziś ślady przewodów kominowych, pieców oraz kominków są dowodem, że można było w nim mieszkać o każdej porze roku.

ROMANTYCZNY ZAMECZEK KLAUDYNY POTOCKIEJ. REKONSTRUKCJA.
ŹRÓDŁO: J.SOBCZAK "PRZEZ WIELKOPOLSKĘ..."

ezioro Góreckie położone jest w centrum Wielkopolskiego Parku Narodowego, 3 km na północny-zachód od Mosiny. W dużej części otoczone jest ono urozmaiconymi lasami, zwartą ścianą schodzącymi do lustra wody. Jego powierzchnia wynosi ok. 97 ha, a całkowita długość linii brzegowej przekracza 8 kilometrów. Wyspa Zamkowa zajmuje obszar 1,25 ha i wystaje 10 metrów ponad poziom jeziora. Porasta ją gęsty, 140-letni las. Jezioro Góreckie jest rezerwatem ścisłym: nie wolno się w nim kąpać ani używać łodzi. Odważni na wyspę mogą przedostać się zimą, kiedy tafla zbiornika bywa skuta lodem (zima 2002/2003 była tak mroźna, że po jeziorku spacerowały całe rodziny). W okresie liściastym ruinę przez lata skrywała zwarta zapora drzew, na szczęście ktoś myślący zadecydował niedawno, aby roślinność nieco przerzedzić i obecnie zameczek widać dość wyraźnie. Warto zabrać ze sobą lornetkę lub obiektyw o dużej ogniskowej.

ZAMEK. PLAN PIERWSZEGO PIĘTRA.

ajłatwiej dojechać tu pociągiem z Poznania do Puszczykówka lub Mosiny (kierunek Leszno, Wrocław) albo do Stęszewa (kierunek Wolsztyn). Ze Stęszewa i Mosiny nad jezioro prowadzi szlak niebieski, zaś z Puszczykówka czerwony. Podróżujący samochodem powinni wiedzieć, że w Parku Narodowym zatrzymywać się można tylko na wyznaczonych parkingach (strzeżonych), które kosztują 5zł. Parkowanie w innym miejscu grozi mandatem. Jeśli ktoś mieszka niedaleko Poznania, to optymalnym rozwiązaniem będzie rower - okolice jeziora stanowią wymarzony teren dla cyklistów. (mapa) (2004)

1. J. Sobczak: Przez Wielkopolskę..., ZYSK I S-ka 1999
2. Internet

SMUTNA PRAWDA JEST TAKA, ŻE BEZ DOBREGO ZOOMA NA ZDJĘCIU WIDAĆ BĘDZIE NIEZBYT WIELE

Kórnik - zamek rycerski XIVw., przebudowany, ok. 22 km
Poznań - zamek królewski XIIIw., przebudowany, ok. 25 km
Poznań - zamek cesarski XXw., ok. 25 km