STRONA GŁÓWNA

ZA GRANICĄ

MINIGALERIA

MAPKI

KSIĘGA GOŚCI

LITERATURA

KONTAKT
BARANÓW SANDOMIERSKI

BARCIANY

BARDO ŚLĄSKIE

BĄKOWA GÓRA

BESIEKIERY

BĘDZIN

BIERUTÓW

BIESTRZYKÓW

BOBOLICE

BOBROWNIKI

BODZENTYN

BOLESTRASZYCE

BOLKÓW

BORYSŁAWICE ZAMKOWE

BROCHÓW

BRODNICA

BRZEG

BUKOWIEC

BYDLIN

BYSTRZYCA KŁODZKA

CHĘCINY

CHOJNICA

CHOJNIK

CIECHANÓW

CIESZÓW

CIESZYN

CZARNY BÓR

CZERNA

CZERNINA

CZERSK

CZĘSTOCHOWA

CZOCHA

CZORSZTYN

DĄBRÓWNO

DRZEWICA

DZIAŁDOWO

DZIERZGOŃ

FREDROPOL (KORMANICE)

GDAŃSK

GIŻYCKO

GLIWICE

GŁOGÓW

GNIEW

GNIEWOSZÓW Z.SZCZERBA

GOLUB-DOBRZYŃ

GOŁAŃCZ

GOLCZEWO

GOŁUCHÓW

GOŚCISZÓW

GÓRA

GRODZIEC

GRÓDEK

GRUDZIĄDZ

GRZĘDY

GRZMIĄCA z.ROGOWIEC

INOWŁÓDZ

JANOWICE WIELKIE z.BOLCZÓW

JANOWIEC

JAWOR

JEZIORO GÓRECKIE

KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

KAMIENNA GÓRA

KARPNIKI

KAZIMIERZ DOLNY

KĘTRZYN

KĘTRZYN - KOŚCIÓŁ

KIELCE

KLICZKÓW

KŁODZKO

KOŁO

KONARY

KONIN-GOSŁAWICE

KORZKIEW

KOWALEWO POMORSKIE

KOŹMIN WLKP.

KÓRNIK

KRAKÓW

KRAPKOWICE

KRAPKOWICE - OTMĘT

KRASICZYN

KRĘPCEWO

KRUSZWICA

KRZYŻNA GÓRA

KRZYŻTOPÓR

KSIĄŻ WIELKI

KUROZWĘKI

KWIDZYN

LEGNICA

LIDZBARK WARMIŃSKI

LIPA

LUBIN

LUTOMIERSK

ŁAGÓW

ŁĘCZYCA

ŁOWICZ

MAJKOWICE

MALBORK

MAŁA NIESZAWKA

MIĘDZYLESIE

MIĘDZYRZECZ

MIRÓW

MOKRSKO

MOSZNA

MSTÓW

MUSZYNA

MYŚLENICE

NAMYSŁÓW

NIEDZICA

NIDZICA

NIEMCZA

NIEPOŁOMICE

NOWY SĄCZ

NOWY WIŚNICZ

ODRZYKOŃ

OGRODZIENIEC (PODZAMCZE)

OJCÓW

OLEŚNICA

OLSZTYN (JURA)

OLSZTYN (WARMIA)

OLSZTYNEK

OŁAWA

OŁDRZYCHOWICE KŁODZKIE

OPOCZNO

OPOLE GÓRKA

OPOLE OSTRÓWEK

OPORÓW

OSSOLIN

OSTRĘŻNIK

OSTRÓDA

OSTRÓW LEDNICKI

OTMUCHÓW

PABIANICE

PANKÓW

PASTUCHÓW

PIESKOWA SKAŁA

PIOTRKÓW TRYBUNALSKI

PIOTRKÓW-BYKI

PIOTROWICE ŚWIDNICKIE

PŁAKOWICE

PŁOCK

PŁONINA

PŁOTY

PODZAMCZE z.OGRODZIENIEC

PODZAMCZE PIEKOSZOWSKIE

POKRZYWNO

POŁCZYN-ZDRÓJ

POZNAŃ

PRABUTY

PROCHOWICE

PROSZÓWKA z.GRYF

PRZEMYŚL

PRZEWODZISZOWICE

PSZCZYNA

PYZDRY

RABSZTYN

RACIĄŻEK

RADŁÓWKA

RADOM

RADZIKI DUŻE

RADZYŃ CHEŁMIŃSKI

RAJSKO

RAKOWICE WIELKIE

RATNO DOLNE

RAWA MAZOWIECKA

RESKO

ROGÓW OPOLSKI

ROŻNÓW ZAMEK DOLNY

ROŻNÓW ZAMEK GÓRNY

RYBNICA

RYBNICA LEŚNA

RYCZÓW

RYDZYNA

RYTWIANY

RZĄSINY

SANDOMIERZ

SANOK

SIEDLĘCIN

SIEDLISKO

SIERADZ

SIERAKÓW

SIEWIERZ

SMOLEŃ

SOBKÓW

SOBOTA

SOCHACZEW

SOSNOWIEC

SREBRNA GÓRA

STARA KAMIENICA

STARE DRAWSKO

STARY SĄCZ

STRZELCE OPOLSKIE

SULEJÓW

SZAMOTUŁY

SZCZECIN

SZTUM

SZUBIN

SZYDŁÓW

SZYMBARK

ŚCINAWKA GÓRNA

ŚWIDWIN

ŚWIEBODZIN

ŚWIECIE n.WISŁĄ

ŚWIECIE k.LEŚNEJ

ŚWINY

TORUŃ

TORUŃ z.DYBÓW

TUCZNO

TYNIEC

UDÓRZ

UJAZD k.TOMASZOWA

UJAZD KRZYŻTOPÓR

UNIEJÓW

URAZ

WAŁBRZYCH z.KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.STARY KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.NOWY DWÓR

WARSZAWA z.KRÓLEWSKI

WARSZAWA z.UJAZDOWSKI

WĄBRZEŹNO

WENECJA

WĘGIERKA

WĘGORZEWO

WIELICZKA

WIELKA WIEŚ

WIERZBNA

WITKÓW

WLEŃ

WOJNOWICE

WOJSŁAWICE

WROCŁAW

WROCŁAW LEŚNICA

WYSZYNA

ZAGÓRZ

ZAGÓRZE ŚLĄSKIE

ZAŁUŻ

ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE

ZBĄSZYŃ

ZŁOTORIA k.TORUNIA

ŹRÓDŁA

ŻAGAŃ

ŻARY

ŻELAZNO

ŻMIGRÓD


IMG BORDER=1 style=

ZAMEK W KOŹMINIE WIELKOPOLSKIM, WIDOK OD ZACHODU



udowę mu­ro­wa­ne­go zam­ku roz­po­czął praw­do­po­dob­nie w dru­giej po­ło­wie XIV wie­ku Bar­tosz We­zen­berg z Odo­la­no­wa, wo­je­wo­da poz­nań­ski, któ­ry o­trzy­mał Koź­min od Ka­zi­mie­rza Wiel­kie­go ja­ko suk­ce­sor ska­za­ne­go za zdra­dę na śmierć gło­do­wą Mać­ko Bor­ko­wi­cza her­bu Na­pi­won. Gdy We­zen­berg zmarł, wa­row­nię w 1408 ro­ku ob­jął Bar­tosz So­ko­łow­ski, a nas­tęp­nie - od ro­ku 1419 za­rzą­dzał nią Moś­cic Przet­peł­ko­wic ze Stę­sze­wa, do­ko­nu­jąc pew­nych in­wes­ty­cji ma­ją­cych na ce­lu roz­bu­do­wę zam­ku i zmia­nę je­go u­kła­du przes­trzen­ne­go. Od 1449 ro­ku Koź­min znaj­do­wał się we wła­da­niu Hiń­czy z Ro­go­wa, by w 1471 przejść w za­rząd Bar­tło­mie­ja z Iwa­no­wic, któ­re­go ród przy­jął naz­wis­ko Koź­miń­skich. Na po­cząt­ku XVI wie­ku Ma­ciej Koź­miń­ski sprze­dał swe do­bra Łu­ka­szo­wi Gór­ce, kasz­te­la­no­wi poz­nań­skie­mu, w kon­sek­wen­cji od­tąd na zam­ku re­zy­do­wa­li przed­sta­wi­cie­le te­go bo­ga­te­go wiel­ko­pol­skie­go ro­du: syn Łu­ka­sza An­drzej I i je­go wnuk An­drzej II Gór­ka. Po śmier­ci An­drze­ja II w 1583 ro­ku właś­ci­cie­lem klu­cza koź­miń­skie­go zos­tał Sta­nis­ław Gór­ka, któ­ry na sta­łe miesz­kał w Kór­ni­ku i tam zmarł w ro­ku 1592. Je­go o­grom­ny ma­ją­tek prze­szedł wów­czas w rę­ce Sta­nis­ła­wa Sę­dzi­wo­ja Czarn­kow­skie­go, ten zaś pod ko­niec ży­cia prze­ka­zał za­mek Ka­ta­rzy­nie z Po­tu­lic Roz­draż­niew­skiej, przysz­łej żo­nie Lud­wi­ka We­ye­ra, któ­ry to bę­dąc już mę­żem Ka­ta­rzy­ny sprze­dał go Sta­nis­ła­wo­wi Przy­jem­skie­mu, wo­je­wo­dzie poz­nań­skie­mu.


ZAMEK OD STRONY WJAZDU NA RYCINIE Z 1843 ROKU, E. RACZYŃSKI WSPOMNIENIA WIELKOPOLSKI


tanisław Przyjemski roz­bu­do­wał za­mek, osu­szył też mo­kra­dła roz­cią­ga­ją­ce się w je­go są­siedz­twie. W 1623 ro­ku goś­cił w Koź­mi­nie kró­la Zyg­mun­ta III i je­go sy­na Wła­dys­ła­wa, a w 1627 przyj­mo­wał na zam­ku po­sel­stwo szwedz­kie. Po je­go śmier­ci ma­ją­tek prze­szedł na włas­ność sy­na An­drze­ja i je­go żo­ny Do­ro­ty, po nich zaś re­zy­do­wał tu­taj Alek­san­der Przy­jem­ski, a da­lej Wła­dys­ław Przy­jem­ski z mał­żon­ką Ka­ta­rzy­ną Włos­tow­ską. Po śmier­ci Wła­dys­ła­wa Ka­ta­rzy­na wy­szła po­now­nie za mąż, za Sta­nis­ła­wa Kret­kow­skie­go, wcześ­niej za­pi­su­jąc ca­ły swój ma­ją­tek cór­ce Lud­wi­ce Opa­liń­skiej, mał­żon­ce Ja­na Sa­pie­hy. Gdy Jan zmarł w 1730 roku, Koź­min ob­jął je­go naj­star­szy syn Piotr, mąż stry­jecz­nej sios­try ca­ra Zo­fii Ma­rian­ny Skow­roń­skiej. W ro­ku 1745 za­mek u­cier­piał od po­tęż­nej wi­chu­ry, ja­ka na­wie­dzi­ła mia­sto i je­go o­ko­li­ce, jed­nak jesz­cze po­waż­niej­sze znisz­cze­nia spo­wo­do­wał czyn­nik ludz­ki. Uspo­so­bio­ny wro­go do Pe­ter­sbur­ga Piotr Sa­pie­ha na­ra­ził się bo­wiem Ros­ja­nom, czym spro­wo­ko­wał ich zbroj­ny na­jazd, w kon­sek­wen­cji któ­re­go za­mek zos­tał przez nich o­gra­bio­ny i zde­was­to­wa­ny. Nie­dłu­go po tych wy­da­rze­niach spad­ko­bier­cą ma­jąt­ku zos­ta­ła sios­tra Pio­tra Ka­ta­rzy­na Ag­niesz­ka, któ­ra po o­trzy­ma­niu u­nie­waż­nie­nia mał­żeń­stwa ze swo­im da­le­kim ku­zy­nem Mi­cha­łem An­to­nim Sa­pie­hą wy­szła po­now­nie za mąż za Al­ber­ta Pa­wła Żyw­ne­go, a nie ma­jąc naj­wy­raź­niej po­my­słu na za­gos­po­da­ro­wa­nie re­zy­den­cji sprze­da­ła ją swe­mu krew­ne­mu z ro­du Sa­pie­hów Ka­zi­mie­rzo­wi Ne­sto­ro­wi.


POCZTÓWKA Z POCZĄTKU XX STULECIA


RYCINA Z WIZERUNKIEM ZAMKU, LATA 30. XX WIEKU


azimierz Sapieha nie przy­wią­zy­wał jed­nak zbyt du­żej wa­gi do tej lo­ka­li­za­cji - nie speł­nia­ła on bo­wiem je­go wy­ma­gań re­pre­zen­ta­cyj­nych i os­ta­tecz­nie za­miesz­ka­ła tu­taj mat­ka właś­ci­cie­la, dla któ­rej ten u­rzą­dził sa­lę te­a­tral­ną oz­do­bio­ną pięk­nym pla­fo­nem z wi­ze­run­kiem wa­row­ni. W 1791 ro­ku klucz koź­miń­ski ku­pił feld­mar­sza­łek ka­wa­le­rii prus­kiej Fry­de­ryk Adolf Kalk­reuth, by pięć lat póź­niej od­sprze­dać go włas­nej mał­żon­ce Char­lot­cie Roh­de. Char­lot­ta na­ka­za­ła ro­ze­brać śred­nio­wiecz­ne skrzy­dło za­chod­nie, a wkrót­ce po­tem o­gło­si­ła nie­wy­pła­cal­ność, co spo­wo­do­wa­ło prze­ję­cie ma­jąt­ku przez za­rząd ko­mi­sa­rycz­ny i wy­sta­wie­nie zam­ku na li­cy­ta­cję, gdzie zna­lazł on no­we­go właś­ci­cie­la w oso­bie Ka­ro­la Zyg­mun­ta Gra­et­za. W la­tach 50. XIX wie­ku gma­chem za­in­te­re­so­wa­ło się Kró­lew­skie Ko­le­gium Szkol­ne z Poz­na­nia, któ­re po dłu­gich ne­go­cja­cjach od­ku­pi­ło go wraz z par­kiem i ogro­dem za su­mę 9 ty­się­cy ta­la­rów. Z ini­cja­ty­wy na­byw­cy roz­po­czę­to pra­ce re­mon­to­we ce­lem przek­ształ­ce­nia zam­ku w ewan­ge­lic­kie se­mi­na­rium na­uczy­ciel­skie; w mię­dzy­cza­sie jed­nak do­szło do za­wa­le­nia się skrzy­dła pół­noc­ne­go i osu­nię­cia da­chu, co od­ro­czy­ło ter­min o­twar­cia szko­ły na rok 1865. Po za­koń­cze­niu I woj­ny świa­to­wej, kie­dy wy­buch­ło Pow­sta­nie Wiel­ko­pol­skie, bu­dy­nek przez pe­wien czas peł­nił fun­kcję sie­dzi­by szta­bu i szpi­ta­la woj­sko­we­go. Si­łą rze­czy ta­kie przez­na­cze­nie przy­czy­ni­ło się do je­go de­was­ta­cji, jed­nak du­żym wy­sił­kiem spo­łecz­ni­ków i ich or­ga­nicz­ną pra­cą już w 1919 ro­ku u­ru­cho­mio­no w mu­rach zam­ku pierw­sze ku­rsy no­we­go, ka­to­lic­kie­go se­mi­na­rium, któ­re fun­kcjo­no­wa­ło tu­taj do ro­ku 1939. Po woj­nie u­lo­ko­wa­no tu­taj Szko­łę Rol­ni­czą, przek­ształ­co­ną w la­tach 1950-1954 w Tech­ni­kum Ra­chun­ko­woś­ci Rol­nej. Od 1982 ro­ku gmach peł­nił fun­kcję sie­dzi­by Li­ce­um Eko­no­micz­ne­go, któ­re kil­ka­naś­cie lat te­mu prze­mia­no­wa­no w Zes­pół Szkół Po­nad­gim­na­zjal­nych, a po ko­lej­nej re­for­mie o­świa­ty – w Zes­pół Szkół Po­nad­pod­sta­wo­wych.



PODCZAS 2. WOJNY ŚWIATOWEJ NA ZAMKU MIEŚCIŁA SIĘ KWATERA NIEMIECKICH WOJSK OKUPACYJNYCH



amek usytuowano w po­bli­żu nie­ist­nie­ją­cych już mu­rów miej­skich i w od­le­głoś­ci o­ko­ło 150 met­rów na po­łud­nio­wy za­chód od ryn­ku miej­skie­go, od któ­re­go pier­wot­nie od­dzie­lał go staw. Wa­row­nia go­tyc­ka by­ła ce­gla­nym za­ło­że­niem zbu­do­wa­nym na pla­nie zbli­żo­nym do pro­sto­ką­ta, z mu­ra­mi ob­wo­do­wy­mi wzmoc­nio­ny­mi przez trzy u­koś­ne przy­po­ry w na­ro­żach i wie­żę-przy­po­rę w na­roż­ni­ku pół­noc­no-za­chod­nim. Je­go za­bu­do­wę wew­nętrz­ną two­rzył pię­tro­wy gmach na pla­nie li­te­ry L, li­czą­cy o­ko­ło dzie­się­ciu izb miesz­kal­nych, oraz pół­noc­na wie­ża bram­na wznie­sio­na na pla­nie kwa­dra­tu o bo­ku 9 met­rów. W pier­wszym e­ta­pie fun­kcjo­no­wa­nia wa­row­ni jej po­wierz­chnia wraz z dzie­dziń­cem nie prze­kra­cza­ła 1200 met­rów kwa­dra­to­wych. W la­tach 1419-49 z ini­cja­ty­wy Moś­ci­ca Przet­peł­ko­wi­ca o­płasz­co­wa­no wie­żę pół­noc­no-za­chod­nią, któ­ra u­zys­ka­ła plan znie­kształ­co­ne­go ko­ła, a do wie­ży bram­nej do­da­no czwo­ro­bocz­ne przed­bra­mie flan­ko­wa­ne obu­stron­nie cy­lin­drycz­ny­mi basz­ta­mi o śred­ni­cy 6 met­rów.


REKONSTRUKCJA ZAMKU Z XV WIEKU WG T.POKLEWSKIEGO-KOZIEŁŁA I J.NEKANDY-TREPKI


oważniejszym zmia­nom ar­chi­tek­to­nicz­nym za­mek pod­da­ny zos­tał w dru­giej po­ło­wie XVI wie­ku, gdy ów­czes­ny je­go właś­ci­ciel An­drzej Gór­ka prze­kształ­cił su­ro­we śred­nio­wiecz­ne for­ta­lic­jum w re­ne­san­so­wą re­zy­den­cję z do­mi­nan­tą w po­sta­ci oś­mio­bocz­nej, trzy­kon­dyg­na­cyj­nej wie­ży głów­nej. Prze­bu­do­wę tę po­łą­czo­no z po­więk­sze­niem przes­trze­ni miesz­kal­nej przez wznie­sie­nie do­mu wschod­nie­go o wy­mia­rach 10x33 met­ry, dzię­ki cze­mu u­kształ­to­wa­ny zos­tał trój­skrzyd­ło­wy u­kład bu­dyn­ków na pla­nie zbli­żo­nym do pod­ko­wy. W la­tach 30. XVII wie­ku Sta­nis­­ław Przy­jem­ski wzniósł skrzy­dło po­łud­nio­we, roz­bie­ra­jąc jed­no­cześ­nie po­łud­nio­wą część go­tyc­kie­go bu­dyn­ku miesz­kal­ne­go, by w je­go miej­scu po­pro­wa­dzić no­wo wy­ty­czo­ny wjazd na dzie­dzi­niec. Sta­re przed­bra­mie z ma­syw­ny­mi wie­życz­ka­mi nie by­ło od­tąd wy­ko­rzys­ty­wa­ne i z cza­sem po­pad­ło w ru­inę. W wie­ku XVIII przed­sta­wi­cie­le ro­du Sa­pie­hów od­no­wi­li sta­re fa­sa­dy i cał­ko­wi­cie zmie­ni­li wys­trój wnętrz zam­ko­wych do­sto­so­wu­jąc je do wy­ma­gań e­po­ki. Obec­ny kształt bu­do­wli na­da­ny jej zos­tał w XIX stu­le­ciu, kie­dy po roz­biór­ce skrzy­dła za­chod­nie­go po­wsta­ła jej współ­czes­na, trój­skrzy­dło­wa for­ma.




PLAN ZAMKU WG T.POKLEWSKIEGO-KOZIEŁŁA I J.NEKANDY-TREPKI, KOLREM CZARNYM OZNACZONO MURY GOTYCKIEJ WAROWNI Z XV WIEKU



awny za­mek kró­lew­ski to współcześnie oskar­po­wa­na, otyn­ko­wa­na bu­dow­la, skła­da­ją­ca się z trzech skrzy­deł miesz­kal­nych u­sta­wio­nych w otwar­tą od za­cho­du pod­ko­wę. Jej ku­ba­tu­ra li­czy o­ko­ło 15,000 me­trów sześ­cien­nych, a skła­da się na nią po­nad 100 po­miesz­czeń roz­lo­ko­wa­nych na czte­rech kon­dyg­na­cjach. Naj­bar­dziej cha­rak­te­rys­ty­czną po­zos­ta­łoś­cią po XIV-wiecz­nej go­tyc­kiej wa­row­ni jest ce­gla­na o­kto­go­nal­na wie­ża na­kry­ta nie­zbyt do niej przy­sta­ją­cym ne­oba­ro­ko­wym heł­mem. Częś­cio­wo za­cho­wa­ły się rów­nież fo­sy o­raz re­lik­ty daw­ne­go przed­bra­mia i osła­nia­ją­cych go wie­ży­czek. Gmach zam­ku pre­zen­tu­je się cał­kiem przy­jem­nie od stro­ny wjaz­du na dzie­dzi­niec, ale z po­zo­sta­łych per­spek­tyw już nie­ko­nie­cznie, co wy­ni­ka głów­nie z bez­sty­lo­wej XIX-wiecz­nej prze­bu­do­wy oraz smut­nych, nie­mal zu­peł­nie poz­ba­wio­nych de­ko­ra­cji e­le­wa­cji zew­nętrz­nych po­kry­tych sza­rym nie­ład­nym tyn­kiem, na­da­ją­cych mu wy­gląd zbli­żo­ny bar­dziej do za­nied­ba­nych ka­mie­nic miesz­czań­skich niż daw­nej re­zy­den­cji wiel­ko­pań­skiej. W zam­ku o­bec­nie ma swo­ją sie­dzi­bę Zes­pół Szkół Po­nad­pod­sta­wo­wych i nie­wiel­kie mu­ze­um.


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

DZIEDZINIEC \ FUNDAMENTY ŚREDNIOWIECZNEGO PRZEJAZDU BRAMNEGO


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

SKRZYDŁO POŁUDNIOWE (XVII WIEK) \ SKRZYDŁO WSCHODNIE (XVI WIEK))


uzeum Zie­mi Koź­miń­skiej otwa­rte zo­sta­ło w 1988 ro­ku z oka­zji ob­cho­dów 70. Ro­czni­cy Po­wsta­nia Wiel­ko­pol­skie­go. Zaj­mu­je ono o­siem te­ma­tycz­nie u­po­rząd­ko­wa­nych izb, gdzie przy­go­to­wa­no eks­po­zy­cje o­bej­mu­ją­ce m.in. re­kon­struk­cję lo­chu Mać­ka Bor­ko­wi­ca, wys­trój XVI-wiecz­nej kom­na­ty re­ne­san­so­wej, dzie­je mia­sta przed 1939 ro­kiem o­raz po II woj­nie świa­to­wej, his­to­rię i bie­żą­ce wy­da­rze­nia do­ty­czą­ce współ­pra­cy po­mię­dzy Koź­mi­nem Wiel­ko­pol­skim a za­przy­jaź­nio­ny­mi gmi­na­mi: Ma­de en Drim­me­len, Bad Ten­nes­tedt i Ba­la­ton­ma­ria­fur­do, a ta­kże ma­lar­stwo ar­tys­tów zwią­za­nych z mia­stem.


Muzeum Ziemi Koźmińskiej
ul. Zamkowa 1, 63-720 Koźmin Wlkp.
tel. 62 7210413, kom. 694 621 289



IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

WIDOK ZAMKU OD POŁUDNIA \ PÓŁNOCNO-ZACHODNIA WIEŻA GOTYCKA



amek stoi w po­bli­żu Ryn­ku w po­łud­nio­wo-za­chod­niej czę­ści mia­sta, przy ul. Zam­ko­wej. Par­king dar­mo­wy na Ryn­ku lub pod zam­kiem. (ma­pa zam­ków wo­je­wódz­twa)





1. B. Guerquin: Zamki w Polsce, Arkady 1984
2. I. T. Kaczyńscy: Zamki w Polsce północnej i środkowej, Muza SA 1999
3. L. Kajzer, J. Salm, S. Kołodziejski: Leksykon zamków w Polsce, Arkady 2001


IMG BORDER=1 style=

WIDOK ZAMKU OD POŁUDNIA


W pobliżu:
Jarocin - relikty zamku rycerskiego XIVw. (tzw. Skarbczyk), 17 km
Gołuchów - zamek rycerski XVIw., przebudowany, 36 km
Milicz - ruina zamku książęcego XIV-XVIw., 37 km
Sułów - ruina zamku książęcego XIVw., 46 km



STRONA GŁÓWNA

tekst: 2013
fotografie: 2007
© Jacek Bednarek