STRONA GŁÓWNA

ZA GRANICĄ

MINIGALERIA

MAPKI

KSIĘGA GOŚCI

KONTAKT
BARANÓW SANDOMIERSKI

BARCIANY

BARDO ŚLĄSKIE

BĄKOWA GÓRA

BESIEKIERY

BĘDZIN

BIERUTÓW

BIESTRZYKÓW

BOBOLICE

BODZENTYN

BOLKÓW

BORYSŁAWICE ZAMKOWE

BROCHÓW

BRODNICA

BRZEG

BYDLIN

BYSTRZYCA KŁODZKA

CHĘCINY

CHOJNICA

CHOJNIK

CIECHANÓW

CIESZÓW

CZARNY BÓR

CZERNA

CZERNINA

CZERSK

CZĘSTOCHOWA

CZOCHA

DĄBRÓWNO

DOBKÓW

DRZEWICA

DZIAŁDOWO

DZIERZGOŃ

GDAŃSK

GIŻYCKO

GŁOGÓW

GNIEW

GNIEWOSZÓW Z.SZCZERBA

GOLUB-DOBRZYŃ

GOŁAŃCZ

GOŁUCHÓW

GOŚCISZÓW

GÓRA

GRODZIEC

GRÓDEK

GRUDZIĄDZ

GRZĘDY

GRZMIĄCA z.ROGOWIEC

INOWŁÓDZ

JANOWICE WIELKIE z.BOLCZÓW

JANOWIEC

JAWOR

JEZIORO GÓRECKIE

KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

KARPNIKI

KAZIMIERZ DOLNY

KĘTRZYN

KĘTRZYN - KOŚCIÓŁ

KIELCE

KLICZKÓW

KŁODZKO

KOŁO

KONARY

KONIN-GOSŁAWICE

KORZKIEW

KOWALEWO POMORSKIE

KOŹMIN WLKP.

KÓRNIK

KRAKÓW

KRAPKOWICE

KRAPKOWICE - OTMĘT

KRĘPCEWO

KRUSZWICA

KRZYŻNA GÓRA

KRZYŻTOPÓR

KSIĄŻ WIELKI

KUROZWĘKI

KWIDZYN

LEGNICA

LIDZBARK WARMIŃSKI

LIPA

LUBIN

LUTOMIERSK

ŁAGÓW

ŁĘCZYCA

ŁOWICZ

MAJKOWICE

MALBORK

MAŁA NIESZAWKA

MIĘDZYLESIE

MIĘDZYRZECZ

MIRÓW

MOKRSKO

MOSZNA

MSTÓW

MYŚLENICE

NAMYSŁÓW

NIDZICA

NIEMCZA

NIEPOŁOMICE

OGRODZIENIEC (PODZAMCZE)

OJCÓW

OLEŚNICA

OLSZTYN (JURA)

OLSZTYN (WARMIA)

OLSZTYNEK

OŁAWA

OŁDRZYCHOWICE KŁODZKIE

OPOCZNO

OPOLE GÓRKA

OPOLE OSTRÓWEK

OPORÓW

OSSOLIN

OSTRĘŻNIK

OSTRÓDA

OSTRÓW LEDNICKI

OTMUCHÓW

PABIANICE

PANKÓW

PASTUCHÓW

PIESKOWA SKAŁA

PIOTRKÓW TRYBUNALSKI

PIOTRKÓW-BYKI

PIOTROWICE ŚWIDNICKIE

PŁAKOWICE

PŁOCK

PŁONINA

PŁOTY

PODZAMCZE z.OGRODZIENIEC

PODZAMCZE PIEKOSZOWSKIE

POKRZYWNO

POŁCZYN-ZDRÓJ

POZNAŃ z.PRZEMYSŁAWA

PRABUTY

PROCHOWICE

PROSZÓWKA z.GRYF

PRZEWODZISZOWICE

PYZDRY

RABSZTYN

RACIĄŻEK

RADŁÓWKA

RADOM

RADZIKI DUŻE

RADZYŃ CHEŁMIŃSKI

RAJSKO

RAKOWICE WIELKIE

RATNO DOLNE

RAWA MAZOWIECKA

RESKO

ROGÓW OPOLSKI

RYBNICA

RYBNICA LEŚNA

RYCZÓW

RYDZYNA

RZĄSINY

SANDOMIERZ

SIEDLĘCIN

SIEDLISKO

SIERADZ

SIEWIERZ

SMOLEŃ

SOBKÓW

SOBOTA

SOCHACZEW

SOSNOWIEC

SREBRNA GÓRA

STARA KAMIENICA

STARE DRAWSKO

STRZELCE OPOLSKIE

SULEJÓW

SZAMOTUŁY

SZCZECIN

SZTUM

SZYDŁÓW

SZYMBARK

ŚWIDWIN

ŚWIEBODZIN

ŚWIECIE n.WISŁĄ

ŚWIECIE k.LEŚNEJ

ŚWINY

TORUŃ

TORUŃ z.DYBÓW

TUCZNO

TYNIEC

UDÓRZ

UJAZD k.TOMASZOWA

UJAZD KRZYŻTOPÓR

UNIEJÓW

URAZ

WAŁBRZYCH z.KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.STARY KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.NOWY DWÓR

WARSZAWA z.KRÓLEWSKI

WARSZAWA z.UJAZDOWSKI

WĄBRZEŹNO

WENECJA

WĘGORZEWO

WIELICZKA

WIELKA WIEŚ

WIERZBNA

WITKÓW

WLEŃ

WOJNOWICE

WOJSŁAWICE

WROCŁAW

WROCŁAW LEŚNICA

WYSZYNA

ZAGÓRZE ŚLĄSKIE

ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE

ZBĄSZYŃ

ZŁOTORIA k.TORUNIA

ŹRÓDŁA

ŻAGAŃ

ŻARY

ŻELAZNO

ŻMIGRÓD


IMG BORDER=1 style=

ZREKONSTRUOWANY BUDYNEK BRAMNY NA ZAMKU W ŁOWICZU



ierwsza źródłowa wzmianka o Łowiczu pochodzi z bulli gnieźnieńskiej z 1136 roku, gdzie wymieniony jest on jako uposażenie arcybiskupstwa w Gnieźnie. W tym okresie zapewne funkcjonował już tutaj drewniano-ziemny zespół warowny przekształcony następnie w mansio - dwór biskupa stanowiący lokalny ośrodek władzy, od czasu Konrada Mazowieckiego określanych mianem kasztelanii. Choć brak na to niewątpliwych dowodów, z dużą dozą prawdopodobieństwa można założyć, że właśnie w miejscu wspomnianego zespołu dworskiego arcybiskup gnieźnieński Jarosław Bogoria Skotnicki wybudował murowany zamek wzmiankowany w relacji Janka z Czarnkowa jako de novo muris fortissimis aedicavit. Relacja spisana została w roku 1355, śmiało można więc przyjąć za jego początek okres panowania w Polsce króla Kazimierza Wielkiego.


IMG BORDER=1 style=

TEREN ZAMKOWY OSŁONIĘTY JEST OD DROGI SZCZELNĄ PALISADĄ



Jarosław Bogoria Skotnicki urodził się przed 1280 w zamożnej rodzinie krakowskiej. W wieku około 40 lat wyjechał do Bolonii, gdzie studiował teologię oraz prawo. Wiodło mu się tam niespecjalnie, był przywódcą buntu studentów podczas jednego z licznych konfliktow z miastem, a tytułu naukowego nigdy nie udało mu się zdobyć. Odebrał jednak dość przyzwoite wykształcenie, zaś zdobytą wiedzę z sukcesami wykorzystał później w kraju. Karierę duchowną rozpoczął od kanonika, wkrótce potem został archidiakonem krakowskim, a następnie kanonikiem gnieźnieńskim. Po śmierci Janisława w 1342 roku kapituła gnieźnieńska wybrała go arcybiskupem. Miał wówczas 66 lat.

Panując na tronie gnieźnieńskim Jarosław sprawnie administratował powierzonej sobie archidiecezji. Rozpoczął akcję przenoszenia starych wsi na prawo niemieckie, zakładał nowe osady sprowadzając kolonistów z Niemiec. Doprowadził do rozkwitu kasztelanię łowicką. Budował kościoły i klasztory, a już wzniesione uposażał. Odbudował katedrę gnieźnieńską, ufundował kościoły w Kurzelowie i Opatowie. Zbudował zamki w Łowiczu, Uniejowie, Kamieniu Krajeńskim i Opatowie, dwory biskupie w Gnieźnie, Kaliszu, Wieluniu i Łęczycy oraz murowany kościół w rodzinnych Skotnikach. 17 listopada 1370 roku koronował w katedrze wawelskiej króla Ludwika Węgierskiego. Pod koniec życia oślepł i z tego powodu w roku 1374 ustąpił z urzędu na rzecz Janusza Suchywilka. Zmarł 11 września 1376 w wieku ok. 100 lat.



ZAMEK I MIASTO NA RYCINIE BRAUNA I HOGENBERGA Z 1616 ROKU


czasach panowania na tronie gnieźnieńskim Jarosława Bogorii Skotnickiego Łowicz wraz z przyległymi włościami, liczącymi aż 111 wsi i miasteczek, stanowił największy kompleks majątkowy należący do Kościoła ówczesnej Polski. Potęga ekonomiczna biskupa - drugiej de facto po królu osoby w państwie - była tak wielka, że niejednokrotnie sam Kazimierz Wielki tytułował Jarosława księciem. Następcą jego został Janusz Suchywilk Strzelecki, którego spór z władcą Mazowsza Siemowitem III doprowadził do konfliktu zbrojnego skutkującego oblężeniem warowni w kwietniu 1382 roku. Koniec XIV wieku wyciszył waśnie, co dobrze wpłynęło na rozwój zarówno miasta jak i siedziby biskupów, rozbudowanej w stylu gotyckim i upiększanej wraz z pojawianiem się na tym urzędzie następców Skotnickiego. Pomimo funkcji reprezentacyjnej zamek cechowały nadal znaczne walory obronne, o czym świadczy pochodzący z roku 1478 spis uzbrojenia, podczas którego zliczono 24 działa i 22 sztuki ręcznej broni palnej, ponadto 15 hełmów i pancerzy kolczych oraz trochę innego sprzętu wojennego.


ZAMEK NA RYCINIE BRAUNA I HOGENBERGA Z 1616 ROKU


ierwszej dużej rozbudowy zamku dokonał na początku XVI wieku arcybiskup Jan Łaski, sławetny w tamtym czasie humanista oraz mecenas sztuki. Z licznych podróży po krajach południowej i zachodniej Europy przywiózł on potrzebę zmian estetycznych, a wraz z tą potrzebą przywiózł też architekta Bartolomeo Berecciego, który mu te zmiany wprowadził w życie. Gmach otrzymał renesansową szatę z dwoma wyodrębnionymi członami: obejmującym dawne gotyckie budowle Arx Superior oraz Castrum Interior - zamkiem niskim pełniącym funkcję przedzamcza. Następcy Jana na tronie gnieźnieńskim: Mikołaj Dzierzgowski (1545-59), Jakub Uchański (1562-81) i Stanisław Karnowski (1581-1603) kontynuowali prace, które przekształciły surową dotychczas warownię w siedzibę prymasów, gdzie podejmowano najznamienitszych gości, w tym królów, nuncjuszów papieskich i zagranicznych posłów. Dwór biskupi był nie tylko ostoją nauki, ale i kultury - bawili w nim Piotr Skarga, Andrzej Modrzewski, Stefan Batory, kanclerz Zamoyski czy Zygmunt III Waza. Według relacji współczesnych pamiętnikarzy i gości zamek prymasowski z przełomu XVI i XVII wieku określany był jako wyborny i zbudowany z kunsztem. Nie licząc straży, na co dzień mieszkało w nim szesnaście osób: burgrabia, kapelan, lekarz, poborcy, pisarze, sędzia, płatnerz oraz puszkarz.


IMG BORDER=1 style=

FRAGMENT MURÓW Z (NOWĄ) BRAMĄ WJAZDOWĄ


koło 1620 Wawrzyniec Gembicki otoczył zamek narysem bastionowym, przebudował również jego wnętrza i zmienił wystrój zewnętrzny zgodnie z wymaganiami ceremoniału dworu prymasowskiego. Pomimo tych zabiegów warownia nie przeciwstawiła się naporowi wojsk szwedzkich i 4. września 1655 roku poddała się bez walki. Decyzję o wpuszczeniu Szwedów podjął bp Hieronim Radziejowski, zdrajca w czarnej sukience, który chcąc podlizać się nowej władzy urządził przy tej okazji wspaniałe powitanie. Ta jednak nie zamierzała w jakiś szczególny sposób dbać o stan prymasowego gniazdka. W związku z nasilającą się wojną partyzancką ufortyfikowała je, kilkakrotnie doprowadzając przy tym do pożarów pustoszących zamkowe wnętrza; profanacji uległa kaplica, zniszczono wspaniałe ongiś ogrody. Opuszczając pośpiesznie warownię w czerwcu 1656 Szwedzi rozszabrowali ją, a następnie próbowali wysadzić w powietrze. Dalszych zniszczeń dokonali mieszkańcy miasta, którzy pod nieobecność załogi sami rzucili się do grabieży. Pokój ze Szwecją nie poprawił sytuacji, bowiem już pięć lat później zawiązała się Rokosz Lubomirskiego - wojna domowa króla ze zbuntowaną magnaterią. W tym czasie Łowicz, będący formalnie siedzibą prymasa, posiadał załogę złożoną z sił królewskich. Wiemy, że w związku ze śmiercią Wacława Leszczyńskiego monarcha wysłał ordynans do komendanta Łowicza w osobie niejakiego Gossa, aby po wyprowadzeniu ciała godnej pamięci Jmci Xdza biskupa gnieźnieńskiego zamek łowicki zamykał i w nim wszelką ostrożność zachował, to respektem zawieruchy i zamieszania jakiego, które przy takich aktach zwykło się przytrafiać.


RYCINA ERIKA DAHLBERGA Z ROKU 1655



REJESTR ARCYBISKUPÓW GNIEŹNIEŃSKICH
OKRESU ISTNIENIA ZAMKU W ŁOWICZU

Jarosław Bogoria Skotnicki (1342-1374)
Janusz Suchywilk (1374-1382)
Bodzanta (1382-1388)
Jan II Kropidło (1389-1394)
Dobrogost Nowodworski (1394-1401)
Mikołaj Kurowski (1402-1411)
Mikołaj Trąba (1412-1422)
Wojciech Jastrzębiec (1423-1436)
Wincenty Kot z Dębna (1436-1448)
Władysław Oporowski (1449-1453)
Jan III Sprowski (1453-1464)
Jan IV Gruszczyński (1464-1473)
Jakub III z Sienna (1474-1480)
Zbigniew Oleśnicki (1481-1493)
Fryderyk Jagiellończyk (1493-1503)
Andrzej Boryszewski (1503-1510)
Jan V Łaski (1510-1531)
Maciej Drzewicki (1531-1535)
Andrzej Krzycki (1535-1537)
Jan VI Latalski (1537-1540)
Piotr Gamrat (1541-1545)
Mikołaj Dzierzgowski (1545-1559)
Jan VII Przerębski (1559-1562)
Jakub IV Uchański (1562-1581)
Stanisław Karnkowski (1581-1603)
Jan VIII Tarnowski (1603-1605)
Bernard Maciejowski (1605-1608)
Wojciech Baranowski (1608-1615)
Wawrzyniec Gembicki (1616-1624)
Henryk Firlej (1624-1626)
Jan IX Wężyk (1627-1638)
Jan X Lipski (1638-1641)
Maciej Łubieński (1641-1652)
Andrzej Leszczyński (1653-1658)
Wacław Leszczyński (1659-1666)
Mikołaj Prażmowski (1666-1673)
Kazimierz Florian Czartoryski (1673-1674)
Andrzej Olszowski (1674-1677)
Jan XI Stefan Wydżga (1677-1685)
Stefan Wierzbowski (1686-1687)
Michał Stefan Radziejowski (1687-1705)
Stanisław Szembek (1706-1721)
Teodor Potocki (1723-1738)
Krzysztof Antoni Szembek (1739-1748)
Adam Ignacy Komorowski (1749-1759)
Władysław Aleksander Łubieński (1759-1767)
Gabriel Podoski (1767-1777)
Antoni Kazimierz Ostrowski (1777-1784)
Michał Jerzy Poniatowski (1785-1794)



SZKIC ZYGMUNTA VOGLA WYKONANY PO 1794 ROKU
WIDOCZNE SCHODY KU ZAMKOWI WYSOKIEMU - PO LEWEJ KORDEGARDA


o zakończeniu wojny zamek nie nadawał się do zamieszkania, biskupi rozpoczęli więc jego remont zajmując równocześnie sąsiednie Łyszkowice i dwór skierniewicki. Starania o odbudowę zniszczonej rezydencji podejmowali kolejni purpuraci: Wacław Leszczyński herbu Wieniawa, Mikołaj Prażmowski herbu Belina oraz Michał Radziejowski herbu Junosza - za rządów tego ostatniego zamek odzyskał na krótko dawny blask. Niedługo potem jednak rozpoczął się jego systematyczny upadek, władza kościelna bowiem skupiła się na nowych rezydencjach w Wolborzu oraz Skierniewicach, bardziej odpowiadających lubującym się w komforcie posłańcom bożym. Opuszczony gmach z wyschniętą już fosą był jeszcze areną walk konfederacji barskiej, gdy ostatecznie zamienił się w ruinę. W roku 1783 część dekoracji architektonicznej w postaci fryzów, ram okien i kartuszy z polecenia księżnej Heleny Radziwiłłówny zdemontowano i przewieziono do Arkadii k. Nieborowa, gdzie wmurowano ją w ściany bajkowych budowli stanowiących pierwiastki romantyczne rozległego parku urządzonym w stylu angielskim. Kilka lat później ostatni prymas I RP Jerzy Poniatowski urządził w pomieszczeniach zamkowych manufakturę płótna, a w 1792 roku założono tam drukarnię. Po konfiskacie dóbr kościelnych przez władze zaborcze obiekt stał się własnością rządu i w latach od 1822 do 1871 był systematycznie rozbierany. W okresie I wojny światowej na terenie dawnego zespołu zorganizowano cmentarz wojskowy, a po 1945 przez obszar zamku niskiego poprowadzono nitkę obwodnicy w kierunku Łodzi, niszcząc bezpowrotnie tę część założenia. Pozostały relikty zamku górnego, które od 1993 znajdują się w rękach osoby prywatnej.


RELIKTY ZAMKOWE NA POCZTÓWCE Z LAT 20-YCH XX WIEKU, WIDOK Z DROGI PROWADZĄCEJ DO MIASTA



amek zbudowany został na nizinnym brzegu wśród podmokłych łęgów nad rzeką Bzurą. Regularne ceglane założenie składało się z czworobocznego narysu murów obwodowych o boku 35 m i wysuniętej z lica od wschodu czworobocznej wieży bramnej. Zabudowę stosunkowo niewielkiego dziedzińca stanowiły dwa domy: szeroki gmach północny pełniący zapewne funkcję pałacu i wąski dom południowy o charakterze pomocniczym. Narożnik pałacu zwierał się z basztą bramną, biegł tędy chodnik do kaplicy ulokowanej na jej górnej kondygnacji. Dziedziniec zamku mierzył 10 m szerokości, a całkowita powierzchnia założenia wynosiła 1200 m2. Zespół budynków otoczony był murem obwodu zewnętrznego, prowadzonym nieregularnie i zamykającym wąskie międzymurze. XIV-wieczna rezydencja biskupów stanowiła inspirację dla budowniczych zamku w Borysławicach Zamkowych, który był do niej uderzająco podobny.


PLAN ZAMKU ŚREDNIOWIECZNEGO WG B. GUERQUINA


a początku XVI wieku z inicjatywy Jana Łaskiego warownię podzielono na zamek wysoki - Arx Superior obejmujący gotyckie założenie i Castrum Interior - zamek niski pełniący funkcję przedzamcza. Całość zespołu okalała głęboka fosa zasilana wodą ze strumienia Bobrówka, ponadto zamek wysoki otoczony był murem i drugą fosą. Tam też mieściła się część rezydencjalna w postaci trzypiętrowego domu, zwanego Wyższym, o układzie: magazynowe przyziemie, parter z dużą pięciookienną salą i dwoma skromniejszymi izbami wyposażonymi w kominki, oraz piętro z siedmiookienną komnatą, której strop zdobiony był wizerunkami pięknymi i kulami złocistymi, a ściany obiegał fryz z podobiznami królów polskich. Pozostałe dwie komnaty na piętrze posiadały po dwa okna, kamienne posadzki i takież kominki. Z budynku pałacowego prowadziło przejście do kaplicy prymasowskiej pw. św. Anny, św. Mikołaja i św. Barbary, oraz do domu południowego, zwanego Niższym. Dominantę stanowiły dwie baszty: cylindryczna na zamku wysokim pełniąca funkcję arsenału i niższa - o podstawie kwadratowej. Prace przy zamku niskim ograniczyły się do wzniesienia obiektów zaplecza gospodarczego i umocnień.


PLAN ZAMKU Z 1656 ROKU WG DAHLBERGA


ajwiększe przekształcenia w układzie przestrzennym zespołu zamkowego miały miejsce w okresie 1560-1620 za czasów biskupa Jakuba Uchańskiego i jego następców: Stanisława Karkowskiego oraz Wawrzyńca Gembickiego. W orbicie zamku niskiego wzniósł biskup Uchański olśniewający wystawnością renesansowy pałac z dwupioziomową loggią arkadowo-kolumnową, rozbudował murowane pomieszczenia gospodarcze usuwając wcześniej wszystkie drewniane budy i baraki, zatroszczył się także o wzmocnienie obronności: podniósł mury, pogłębił i poszerzył fosy. Za jego panowania na tronie gnieźnieńskim powstała imponująca basteja ogniowa i renesansowe ogrody kwaterowe, do których można było przejść przez jeden z trzech mostów. Zamek górny oraz dolny połączone zostały w jeden wspólny organizm, podczas gdy funkcje zamku niższego zaczęło pełnić przedzamcze. Wszystkie domy zostały otynkowane i zwieńczone attykami, a wieże nakryto hełmami. Po 1610 roku zlikwidowano dekoracyjne attyki zastępując je stromymi dachami, wtedy też całość ufortyfikowano nowoczesnym narysem bastionowym z murami skośnymi, niższymi od gotyckich i lepiej przystosowanymi do skutecznego odpierania ataków artyleryjskich. System ten został wzmocniony podczas okupacji szwedzkiej 1655-56 poprzez postawienie dodatkowej osłony zewnętrznej w formie rawelinu. Zamek łowicki z połowy XVII wieku przypominał bardziej okazałą rezydencję magnacką niż zespół obronny, a pod względem wyposażenia i rozwiązań dystansował inne tego typu obiekty na Mazowszu, w tym zamki królewskie.


MAKIETA ZAMKU XVII-WIECZNEGO, ZE ZBIORÓW MUZEUM W ŁOWICZU


WIDOK RELIKTÓW ZAMKU WYSOKIEGO Z LOTU PTAKA, OD POŁUDNIA I ZACHODU WIDOCZNE POZOSTAŁOŚCI FOSY



amek współcześnie to ledwie nieregularny pagórek z reliktami murów części gotyckiej, w niewielkim stopniu zrekonstruowanych. Z dawnej warowni zachowały się nieliczne detale architektoniczne i dekoracyjne elementy kamieniarki: obramienia okien, fryzy czy kartusze. Nie zobaczy się ich jednak na terenie ruin - zostały wywiezione stąd pod koniec XVIII wieku i wtórnie wykorzystane jako pierwiastki romantyczne podczas budowy zbioru generała Klickiego w Łowiczu i Przybytku Arcykapłana w Arkadii. W ogóle niewiele się tutaj zobaczy, ponieważ obiekt znajduje się w rękach prywatnych i otacza go szczelna palisada z napisami ZAKAZ WSTĘPU. Napisów tych lepiej nie ignorować, bowiem posesji pilnują psy. Według informacji prasowych właściciel planuje w przyszłości utworzyć w piwnicach zamkowych niewielkie muzuem.


Wojciech Mikołaj Gronecki
ul. Zamkowa 1, Łowicz
tel: 46 837 11 00



IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

NIE JEST TO SZCZEGÓLNIE PRZYJAZNE MIEJSCE - ZWŁASZCZA DLA TURYSTÓW INDYWIDUALNYCH



uina stoi około 2 kilometry od centrum Łowicza, po zachodniej stronie drogi - obwodnicy miasta łączącej Łódź z Warszawą. Obwodnica na tym odcinku nosi nazwę ul. Zamkowej. Pod bramą wjazdową na teren posesji znajduje się niewielki parking. (mapa zamków)
(2014, fotografie z 2008)





1. B. Guerquin: Zamki w Polsce, Arkady 1984
2. L. Kajzer, J. Salm, S. Kołodziejski: Leksykon zamków w Polsce, Arkady 2001
3. M. Nagielski: Miasta i twierdze RP w dobie rokoszu J. Lubomirskiego, 2000
4. A. R. Sypek: Zamki i warownie ziemi mazowieckiej, Trio 2002
5. J. Szymczak: Zamki i pieniądze w średniowiecznej Polsce, 2000
6. Spacerownik po regionie - Łowicz, Gazeta Wyborcza, 2008


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

RELIKTY ZAMKU ŁOWICKIEGO WMUROWANE W ŚCIANY PRZYBYTKU ARCYKAPŁANA W ARKADII



Sobota - relikty zamku gotyckiego, obecnie pałacyk z XIXw., 19 km
Sochaczew - ruina zamku książęcego XIVw., 28 km
Oporów - zamek szlachecki XVw., 38 km
Brochów - późnogotycki kościół obronny XIVw., 40 km



Warto zobaczyć również


IMG

Przy Starym Rynku wspaniałą Bazylikę katedralną WNMP i św. Mikołaja z XV wieku z wnętrzem o wystroju renesansowo-barokowym. Jest to miejsce spoczynku 12 arcybiskupów gnieźnieńskich i prymasów Polski. Korpus katedry oplata pięć kaplic grobowych z XVI-XVII wieku.

IMG

Na południe od katedry przy ul. Pijarskiej barokowy kościół oo. Pijarów z oryginalną fasadą. Wystrój wnętrza barokowy, ołtarze z tłustymi aniołkami Plerscha, freski M. A. Palloniego.

IMG

Nieco dalej na południe przy Al. Sienkiewicza klasztor bernardynek z XVII wieku. Jest to zakon ścisły, gdzie obowiązują 3 śluby zakonne i klauzura. Łowickie bernardynki zarabiają na utrzymanie prowadzeniem klasztornej zagrody. Trudnią się hafciarstwem, introligatorstwem, wypiekają opłatki i komunikaty.

IMG

Nieopodal Nowego Rynku przy ul. Długiej najstarsza łowicka świątynia - kościół św. Ducha wzniesiony w 1404, przypuszczalnie jako podmiejski kościół szpitalny. Wewnątrz cztery kaplice, wystrój z XVIII-XX wieku. Bardzo charakterystyczne są wygodne ławki dla wiernych z wyściełanymi siedziskami. Obok kościoła wieża z hełmem cebulowym, fundowana przez arcybiskupa Wawrzyńca Gembickiego.

IMG

Na zachód od Starego Rynku przy ul. Podrzecznej poewangelicki kościół z 1. połowy XIX wieku z oryginalną fasadą z sześciokolumnowym portykiem upodobniającym ją do klasycznych świątyń antycznych. Obecnie mieści się tutaj galeria "Browarna".

IMG

W południowo-wschodniej części miasta przy ul. Pałacowej baronię gen. Klickiego, do której budowy wykorzystano cegły i elementy architektury z zamku łowickiego. Aktualnie mieści się tutaj prywatna galeria sztuki.

IMG

Stojącą nieopodal baroni wieżę - kolejny element zespołu romantycznego gen. Klickiego, w skład którego obok dwóch wymienionych wchodzą jeszcze: kaplica i domek dozorcy. Wieża powstała w l. 20. XIX wieku - również tutaj wykorzystano materiał budowlany z zamku prymasowskiego.

IMG

W położonej kilka kilometrów od Łowicza wsi Arkadia park romantyczny w stylu angielskim założony pod koniec XVIII wieku przez księżną Helenę z Przeździeckich. Na terenie pięknego parku szereg budowli nawiązujących formą do symboliki antycznej: Grota Sybilli, Dom Murgrabiego, Świątynia Diany, Łuk Kamienny, Cyrk, Akwedukt i in.



STRONA GŁÓWNA