|
|
 |
|
 ie ma pewności co do czasu powstania oraz fundatora skalnego zamku w Rybnicy. Powszechnie łączy się go z osobą księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I, choć istnieje też hipoteza, że zbudowali go Czesi jako przeciwwagę dla pobliskiej twierdzy Rogowiec. W połowie XIV wieku zamek pozostawał w rękach Reincza, Hansa i Jerislava Swenkinvaldów, a w roku 1356 przeszedł w posiadanie Karola IV; wykupił go wówczas za 2300 kóp groszy praskich Hersko z Rozkowicz. Potem obiekt stał się własnością Bolka II, a po śmierci księcia - jego żony Agnieszki, która oddała zamek w lenno biskupowi wrocławskiemu Przecławowi z Pogorzeli. W 1392 warownia wróciła w posiadanie władców czeskich i od tego czasu jeszcze kilkakrotnie zmieniała właścicieli. W pierwszej połowie XV wieku husyci zdobyli i zajęli twierdzę, która w latach 70-ych tegoż wieku stała się siedzibą rycerza-rabusia von Schellendorfa. W 1483 roku zamek przejęły wojska Macieja Korwina. Obiekt został opuszczony ostatecznie prawdopodobnie po zdobyciu go przez mieszczan śląskich w roku 1497 i od tego czasu pozostaje w ruinie.
|
 |
REKONSTRUKCJA ZAMKU W RYBNICY WG T.KASTKA, R.MRUCZKA
|
 rzyjmuje się, że najstarsza część założenia powstała okolo 1300 roku. Była to zbudowana z miejscowego melafiru cylindryczna wieża o średnicy 8 metrów, otoczona drewniano-ziemnymi umocnieniami. Wejście do niej znajdowało się na wysokości 4 metrów powyżej poziomu terenu. Obronna wieża usytuowana była w najwyższej, południowo-wschodniej części wzgórza. W drugim etapie budowy na miejscu wcześniejszych umocnień wzniesiono mury obronne i budynki mieszkalno-gospodarcze, które utworzyły dziedziniec o powierzchni blisko 300 metrów kwadratowych. Całe założenie miało wymiary 30x17 metrów. Od południa przylegało do twierdzy niewielkie przedzamcze (14x18 metrów). Obronność budowli podnosiły wykute w skale fosy o szerokości do 7 i głębokości do 4 metrów.
|
AUTOR W TRAKCIE PROFANOWANIA
CENNEGO DZIEDZICTWA
|
|
WIEŻA PRZYPOMINA WIELKĄ SZYSZKĘ
|
 o naszych pięknych czasów przetrwała ruina wieży do wysokości 12 metrów oraz odsłonięte niedawno niewielkie fragmenty przyziemii budynku mieszkalnego, zajmującego północno-zachodnią część dawnego zespołu obronnego.
|
 |
 uina położona jest w najdalej wysuniętej na zachód części wysokiego wzniesienia (770 m n.p.m.). Od nieopodal funkcjonującego schroniska Andrzejówka dzieli ją niespełna półtora kilometra. Ze schroniska należy kierować się zielonym szlakiem na zachód, by po kilkuset metrach zmienić szlak na żółty. Dalej droga prowadzi coraz wyższą fantastyczną granią prosto do zamku. Na teren ruin wstęp wolny. Z dworca PKP Wałbrzych Miasto dojście zajmuje 1,5-3 h. Prywatne busy kursują przez oddalony o 4 km Unisław Śląski. W kierunku ruin prowadzi stamtąd szlak zielony (przez Sokołowsko). Do Andrzejówki można dojechać samochodem, ale po drodze trzeba przejechać przez tereny uroczej kopalni-kamieniołomu melafirytu. W niektórych godzinach przejazd może być zamknięty, bo właśnie wysadzają. (zobacz na mapie) (2002)
|
ACH, JAKI JA KIEDYŚ BYŁEM MŁODY...
|
POZOSTAŁOŚCI BUDYNKU MIESZKALNEGO |
Grzmiąca - ruina zamku książęcego Rogowiec XIIIw., ok. 5 km
Wałbrzych - pozostałości zamku Nowy Dwór XIVw., ok. 8 km
Wałbrzych - zamek XVIIw., przebudowany, ok. 11 km
Grzędy - pozostałości zamku książęcego Konradów XIVw., ok. 15 km
Czarny Bór - ruina zamku książęcego XIVw., ok. 20 km
Zagórze Śląskie - ruina zamku książęcego Grodno XIV/XVIw., ok. 20 km
|
|
