RELIKTY ZAMKU W KRĘPCEWIE

amek w Krępcewie wzniesiono w połowie XIV wieku. Wcześniej na jego miejscu stał drewniano-ziemny gród, zbudowany ok. 1310 przez przedstawicieli rodu Wedlów i zniszczony w 1338 przez wojska księcia szczecińskiego Barnima III. Historia życia budowli nie była zbyt długa. Prawdopodobnie w połowie XV wieku zamek zaczął tracić na znaczeniu i około roku 1500 był już opuszczony. W późniejszym okresie jego mury uległy postępującej autodewastacji, bądź zostały rozebrane przez okolicznych mieszkańców.

urowaną warownię usytuowano na kopcu ziemnym w dolinie rzeki Iny. Zbudowany na planie kwadratu o boku ok. 30 metrów obiekt zabezpieczał ceglany, postawiony na kamiennym cokole mur. Od północnego wschodu przylegał dom mieszkalny o nieznanej szerokości. W narożu północno-zachodnim umieszczono czworoboczną wieżę o wymiarach 8,5x9 metrów. Zachowała się tylko dolna jej część, stąd trudno aktualnie określić pierwotne zwieńczenie oraz wysokość. Od południa sąsiadował z wieżą silnie wysunięty ryzalit bramny o szerokości około 7 metrów, umiejscowiony naprzeciw domu mieszkalnego. Całe założenie otaczała fosa i wysunięty kilkanaście metrów przed obwód murów ziemny wał.

REKONSTRUKCJA ZAMKU WG Z. RADACKIEGO

iększość z tego, co z zameczku pozostało, skrywa dziś ziemia, mech i gęsta trawa. Gdzieniegdzie jednak dojrzeć można odcinki murów przyziemia i większe fragmenty średniowiecznej wieży. W promieniu kilkudziesięciu metrów od ruin znaleźć można również porozrzucane kamienie i rozbite cegły. Latem cały teren porośnięty jest wysoką pokrzywą; występuje tam też bogata fauna, szczególnie taka, która kąsa i żądli.

PLAN ZAMKU W KRĘPCEWIE:
1. DOM MIESZKALNY, 2. RYZALIT BRAMNY, 3. WIEŻA,
4. KOPIEC ZIEMNY, 5. FOSA, 6. WAŁ ZIEMNY

rępcewo to wieś położona około 12 kilometrów na południowy wschód od Stargardu Szczecińskiego. Kursuje tutaj komunikacja autobusowa, a najbliższa stacja kolejowa znajduje się w oddalonym o 4 km Kolinie. Aby dostać się do ruin należy kierować się główną ulicą w kierunku wschodnim i 150-200 metrów za kościołem skręcić na północ, na drogę z betonowych płyt. Droga ta przechodzi następnie w gruntową i dalej iść jeszcze trzeba około kilometra (dojazd samochodem możliwy). Do ruin zamku bardzo trudno trafić bez pomocy z zewnątrz. Ważnym punktem orientacyjnym jest usytuowana przy drodze polnej zagroda, w obrębie której stoi stara przyczepa. Od tego miejsca należy przejść jeszcze ok. 100 metrów i przeskakując przez płot skręcić w lewo w zielony gąszcz krzewów. Resztki budowli znajdują się na zadrzewionym wzgórzu. (2002)

1. L. Kajzer, J. Salm, S. Kołodziejski: Leksykon zamków w Polsce, Arkady 2001

POZOSTAŁOŚCI KAMIENNYCH MURÓW
WTOPIONE W POMORSKĄ PRZYRODĘ

RESZTKI WIEŻY

Pęzino - zamek joannitów XIV/XVIIw., ok. 12 km
Szadzko - pozostałości zamku rycerskiego XIVw., ok. 24 km
Wapnica - pozostałości zamku rycerskiego XIVw., ok. 24 km