STRONA GŁÓWNA

ZA GRANICĄ

MINIGALERIA

MAPKI

KSIĘGA GOŚCI

LITERATURA

KONTAKT
BARANÓW SANDOMIERSKI

BARCIANY

BARDO ŚLĄSKIE

BĄKOWA GÓRA

BESIEKIERY

BĘDZIN

BIERUTÓW

BIESTRZYKÓW

BOBOLICE

BOBROWNIKI

BODZENTYN

BOLESTRASZYCE

BOLKÓW

BORYSŁAWICE ZAMKOWE

BROCHÓW

BRODNICA

BRZEG

BUKOWIEC

BYDLIN

BYSTRZYCA KŁODZKA

CHĘCINY

CHOJNICA

CHOJNIK

CIECHANÓW

CIESZÓW

CIESZYN

CZARNY BÓR

CZERNA

CZERNINA

CZERSK

CZĘSTOCHOWA

CZOCHA

CZORSZTYN

DĄBRÓWNO

DRZEWICA

DZIAŁDOWO

DZIERZGOŃ

FREDROPOL (KORMANICE)

GDAŃSK

GIŻYCKO

GLIWICE

GŁOGÓW

GNIEW

GNIEWOSZÓW Z.SZCZERBA

GOLUB-DOBRZYŃ

GOŁAŃCZ

GOLCZEWO

GOŁUCHÓW

GOŚCISZÓW

GÓRA

GRODZIEC

GRÓDEK

GRUDZIĄDZ

GRZĘDY

GRZMIĄCA z.ROGOWIEC

INOWŁÓDZ

JANOWICE WIELKIE z.BOLCZÓW

JANOWIEC

JAWOR

JEZIORO GÓRECKIE

KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

KAMIENNA GÓRA

KARPNIKI

KAZIMIERZ DOLNY

KĘTRZYN

KĘTRZYN - KOŚCIÓŁ

KIELCE

KLICZKÓW

KŁODZKO

KOŁO

KONARY

KONIN-GOSŁAWICE

KORZKIEW

KOWALEWO POMORSKIE

KOŹMIN WLKP.

KÓRNIK

KRAKÓW

KRAPKOWICE

KRAPKOWICE - OTMĘT

KRASICZYN

KRĘPCEWO

KRUSZWICA

KRZYŻNA GÓRA

KRZYŻTOPÓR

KSIĄŻ WIELKI

KUROZWĘKI

KWIDZYN

LEGNICA

LIDZBARK WARMIŃSKI

LIPA

LUBIN

LUTOMIERSK

ŁAGÓW

ŁĘCZYCA

ŁOWICZ

MAJKOWICE

MALBORK

MAŁA NIESZAWKA

MIĘDZYLESIE

MIĘDZYRZECZ

MIRÓW

MOKRSKO

MOSZNA

MSTÓW

MUSZYNA

MYŚLENICE

NAMYSŁÓW

NIEDZICA

NIDZICA

NIEMCZA

NIEPOŁOMICE

NOWY SĄCZ

NOWY WIŚNICZ

ODRZYKOŃ

OGRODZIENIEC (PODZAMCZE)

OJCÓW

OLEŚNICA

OLSZTYN (JURA)

OLSZTYN (WARMIA)

OLSZTYNEK

OŁAWA

OŁDRZYCHOWICE KŁODZKIE

OPOCZNO

OPOLE GÓRKA

OPOLE OSTRÓWEK

OPORÓW

OSSOLIN

OSTRĘŻNIK

OSTRÓDA

OSTRÓW LEDNICKI

OTMUCHÓW

PABIANICE

PANKÓW

PASTUCHÓW

PIESKOWA SKAŁA

PIOTRKÓW TRYBUNALSKI

PIOTRKÓW-BYKI

PIOTROWICE ŚWIDNICKIE

PŁAKOWICE

PŁOCK

PŁONINA

PŁOTY

PODZAMCZE z.OGRODZIENIEC

PODZAMCZE PIEKOSZOWSKIE

POKRZYWNO

POŁCZYN-ZDRÓJ

POZNAŃ

PRABUTY

PROCHOWICE

PROSZÓWKA z.GRYF

PRZEMYŚL

PRZEWODZISZOWICE

PSZCZYNA

PYZDRY

RABSZTYN

RACIĄŻEK

RADŁÓWKA

RADOM

RADZIKI DUŻE

RADZYŃ CHEŁMIŃSKI

RAJSKO

RAKOWICE WIELKIE

RATNO DOLNE

RAWA MAZOWIECKA

RESKO

ROGÓW OPOLSKI

ROŻNÓW ZAMEK DOLNY

ROŻNÓW ZAMEK GÓRNY

RYBNICA

RYBNICA LEŚNA

RYCZÓW

RYDZYNA

RYTWIANY

RZĄSINY

SANDOMIERZ

SANOK

SIEDLĘCIN

SIEDLISKO

SIERADZ

SIERAKÓW

SIEWIERZ

SMOLEŃ

SOBKÓW

SOBOTA

SOCHACZEW

SOSNOWIEC

SREBRNA GÓRA

STARA KAMIENICA

STARE DRAWSKO

STARY SĄCZ

STRZELCE OPOLSKIE

SULEJÓW

SZAMOTUŁY

SZCZECIN

SZTUM

SZUBIN

SZYDŁÓW

SZYMBARK

ŚCINAWKA GÓRNA

ŚWIDWIN

ŚWIEBODZIN

ŚWIECIE n.WISŁĄ

ŚWIECIE k.LEŚNEJ

ŚWINY

TORUŃ

TORUŃ z.DYBÓW

TUCZNO

TYNIEC

UDÓRZ

UJAZD k.TOMASZOWA

UJAZD KRZYŻTOPÓR

UNIEJÓW

URAZ

WAŁBRZYCH z.KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.STARY KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.NOWY DWÓR

WARSZAWA z.KRÓLEWSKI

WARSZAWA z.UJAZDOWSKI

WĄBRZEŹNO

WENECJA

WĘGIERKA

WĘGORZEWO

WIELICZKA

WIELKA WIEŚ

WIERZBNA

WITKÓW

WLEŃ

WOJNOWICE

WOJSŁAWICE

WROCŁAW

WROCŁAW LEŚNICA

WYSZYNA

ZAGÓRZ

ZAGÓRZE ŚLĄSKIE

ZAŁUŻ

ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE

ZBĄSZYŃ

ZŁOTORIA k.TORUNIA

ŹRÓDŁA

ŻAGAŃ

ŻARY

ŻELAZNO

ŻMIGRÓD


IMG BORDER=1 style=

RUINA ZAMKU W STAREJ KAMIENICY, STAN W 2019 ROKU



śród his­to­ry­ków i ba­da­czy przesz­łoś­ci Dol­ne­go Śląs­ka funk­cjo­nu­je po­gląd, że w miej­scu, gdzie współ­cześ­nie znaj­du­ją się pod­no­szo­ne z ruin po­zos­ta­łoś­ci sta­rej ka­mien­nej wa­row­ni już w XI lub XII wie­ku mógł ist­nieć je­den z gro­dów bro­nią­cych gra­ni­cy śląs­ko-czes­kiej lub czes­ko-sas­kiej. Przy­pusz­czal­nie na po­cząt­ku XIII stu­le­cia gród ten zos­tał przek­ształ­co­ny w drew­nia­no-ziem­ny za­mek na pot­rze­by księ­cia Hen­ry­ka Po­boż­ne­go, a nas­tęp­nie prze­ka­za­ny przez Bo­les­ła­wa II Ro­gat­kę ja­ko dzie­dzicz­ne len­no wraz z wsią Chem­ni­ce i sied­mio­ma ła­na­mi zie­mi kasz­te­la­no­wi Si­bot­ho Schof, dom­nie­ma­ne­mu pro­to­plaś­cie zna­ko­mi­te­go i moż­ne­go ro­du śląs­kich ry­ce­rzy von Schaff­gotsch. Wzmian­ka na te­mat syg­no­wa­ne­go w dniu 30 grud­nia 1242 ro­ku ak­tu na­da­nia po­cho­dzi wpraw­dzie z fal­sy­fi­ka­tu, nie wpły­wa to jed­nak na wia­ry­god­ność sa­me­go fak­tu prze­ka­za­nia wa­row­ni.


Według naj­star­sze­go za­cho­wa­ne­go źród­ła pi­sa­ne­go w pierw­szej po­ło­wie XIII wie­ku miej­sco­wość no­si­ła naz­wę Chem­ni­ce (1242). Jesz­cze w tym sa­mym stu­le­ciu ter­min ten u­legł zniem­cze­niu do for­my Kem­nitz (1297), by w prze­cią­gu ca­łe­go XIV wie­ku pod­le­gać nie­us­tan­nej e­wo­lu­cji. Z te­go o­kre­su po­cho­dzą naz­wy: Kemp­nitz (1305), Kem­nicz, Kem­me­nicz, Ka­me­necz,(1370), a na­wet Kemp­nicz Su­per­ior (1384). W 1446 ro­ku wieś o­kreś­la­no ja­ko Gross Kem­nitz, na­to­miast pierw­szy raz jako "sta­rą" za­pi­sa­no ją w ro­ku 1765, kie­dy u­ży­to sfor­mu­ło­wa­nia Alt Kem­nitz. W XIX stu­le­ciu spo­ty­ka­my nie­miec­kie Chem­nitz (1825) i sło­wiań­ską Ka­me­ni­cę (1845) o­raz Ka­mie­niec (1900). Naz­wa o­bec­na o­bo­wią­zu­je od ro­ku 1946.



NAJSTARSZY ZACHOWANY WIDOK ZAMKU W STAREJ KAMIENICY WYKONANY NA KILKA LAT PRZED WIELKIM POŻAREM
F. B. WERNHER TOPOGRAPHIA SILESIAE 1744-68


wczes­nych nas­tęp­ców Si­bot­ho Scho­fa znani są tyl­ko Jo­han­nes Hein­ze o­raz Ul­rich Schoff, a póź­niej Got­sche Schoff I (+ ok. 1380). W zbu­do­wa­niu po­tę­gi ro­du i je­go wiel­kie­go ma­jąt­ku za­słu­żył się wiel­ce syn te­go os­tat­nie­go Got­sche Schoff II (+1419), czło­nek ra­dy ba­ro­nów przy kró­lu czes­kim, właś­ci­ciel Ciep­lic i wa­row­ne­go zam­ku Chojnik. Na fa­li po­pu­lar­noś­ci je­go naz­wis­ka sy­no­wie do­kle­i­li do ist­nie­ją­ce­go czło­nu im­ię Got­sche i od­tąd wo­ła­li się Schaff­gotsch. Ka­mie­ni­cę ob­jął w spad­ku syn Got­sche Schoffa II i An­ny von Ber­ka Hen­ryk, by póź­niej prze­ka­zać ją w po­sia­da­nie wnu­ko­wi wiel­kie­go przod­ka Jo­han­ne­so­wi Schaff­gotsch (+1480). Pod ko­niec ży­cia wieś wraz zam­kiem za­pi­sał Jo­han­nes w tes­ta­men­cie sy­nom: Hen­ry­ko­wi (+1500) i Pe­te­ro­wi (+1503), któ­rzy jed­nak zmar­li przed­wcześ­nie nie do­cze­kaw­szy się po­tom­stwa, a wraz z ich śmier­cią u pro­gu XVI stu­le­cia wy­gas­ła ka­mie­nic­ka li­nia ro­du. W efek­cie Sta­ra Ka­mie­ni­ca przesz­ła w po­sia­da­nie Fisch­ba­che­rów, lecz stan ten nie trwał dłu­go, bo­wiem już o­ko­ło ro­ku 1550 miej­sco­wość sta­ła się włas­noś­cią Kas­pa­ra von Schaff­gotsch (+1573), sy­na za­rząd­cy księs­twa Świd­ni­cy i Ja­wo­ra. Z je­go o­so­bą na­le­ży wią­zać wiel­ką prze­bu­do­wę zam­ku, w wy­ni­ku któ­rej za­tra­cił on su­ro­we for­my go­tyc­kie na rzecz re­ne­san­so­wej re­zy­den­cji u­wa­ża­nej przez współ­czes­nych za jed­ną z naj­wspa­nial­szych w Ko­tli­nie Je­le­nio­gór­skiej. Po śmier­ci Kas­pa­ra ma­ją­tek ob­jął je­go bra­ta­nek Chris­toph (+1601), a po nim pa­nem na Ka­mie­ni­cy zos­tał Hans Ul­rich von Schaff­gotsch (+1635), bo­ha­ter tra­gicz­ny przysz­łych wy­da­rzeń na dwo­rze ce­sa­rza Fer­dy­nan­da.


RUINA WIEŻY ZAMKOWEJ NA RYCINACH Z POCZĄTKU XX WIEKU



W grud­niu 1615 na zam­ku w Sta­rej Ka­mie­ni­cy goś­cił Bern­hard von Schaff­gotsch, da­le­ki ku­zyn właś­ci­cie­la miej­sco­wych dóbr Han­sa Ulri­cha. Obyd­waj mło­dzień­cy, choć róż­nił ich stan spo­łecz­ny, stu­dio­wa­li wspól­nie na kil­ku u­ni­wer­sy­te­tach, wspól­nie też od­by­li dłu­gą pod­róż po Eu­ro­pie. I właś­nie ów ubo­gi ku­zyn stał się o­fia­rą tra­ge­dii, do któ­rej do­szło z nie­zna­nych nam przy­czyn w piw­ni­cach zam­ko­wych, 17-go dnia mie­sią­ca w go­dzi­nach wie­czor­nych. Otóż wte­dy właś­nie nie­ja­ki Wolf Fried­rich Rot­tig, słu­żą­cy Bern­har­da, pchnął swe­go pa­na ra­pie­rem w le­wą pierś i prze­szył go na wy­lot. Spraw­cę, po­mi­mo prób u­ciecz­ki, szyb­ko zła­pa­no, uwię­zio­no i już dwa ty­god­nie póź­niej wy­ko­na­no na nim o­krut­ny wy­rok: Rot­ti­go­wi od­rą­ba­no pra­wą rę­kę, nas­tęp­nie kat prze­bił ser­ce, któ­re po chwi­li wy­kro­jo­no z mar­twe­go już cia­ła. Póź­niej zwło­ki po­ćwiar­to­wa­no i przy u­ży­ciu gwoź­dzi przy­bi­to do czte­rech słu­pów szu­bie­ni­cy, naj­wy­żej wie­sza­jąc gło­wę i ową od­cię­tą dłoń.



POCZTÓWKA TYPU GRUSS Z 1900 ROKU, W LEWYM GÓRNYM ROGU BASZTA ZAMKOWA


ie­ba­wem na­desz­ły złe cza­sy dla zam­ku i je­go właś­ci­cie­li. Ich pre­lu­dium to po­żar la­tem 1616 ro­ku, w któ­rym gmach spło­nął dosz­częt­nie za­cho­wu­jąc je­dy­nie sto­do­ły i staj­nie. Szyb­ko przys­tą­pio­no do od­bu­do­wy i oko­ło 1630 ro­ku ob­iekt pow­tór­nie świe­cił daw­nym blas­kiem. Nie mi­nę­ło jed­nak dzie­sięć lat, a za­ję­ły go szwedz­kie woj­ska gen. Tors­te­na Stal­hand­ske­go w si­le czte­rys­tu lu­dzi do­ko­nu­jąc licz­nych znisz­czeń, po­głę­bio­nych jesz­cze w trak­cie star­cia z nad­cią­ga­ją­cy­mi od­dzia­ła­mi prus­ki­mi. Gos­po­darz tych ziem Hans Ul­rich von Schaff­gotsch już wów­czas nie żył, bo­wiem pięć lat wcześ­niej os­kar­żo­no go o spi­sek prze­ciw ce­sa­rzo­wi Aus­trii, uwię­zio­no w twier­dzy kłodz­kiej, a póź­niej w Wied­niu i Ra­tyz­bo­nie, a nas­tęp­nie ścię­to. Wszyst­kie je­go do­bra zos­ta­ły skon­fis­ko­wa­ne, roz­par­ce­lo­wa­ne i sprze­da­ne - wieś Sta­ra Ka­mie­ni­ca wraz z przy­leg­łoś­cia­mi za 100.000 gul­de­nów ku­pił wę­gier­ski mag­nat Ni­ko­laus hra­bia Palf­fy von Er­dod. Po śmier­ci hra­bie­go w 1679 ro­ku ma­ją­tek przez krót­ki czas na­le­żał do Ele­o­no­ry von Palf­fy de do­mo von Har­rach (+1693), a po­tem do Wal­te­ra von Gal­lo (+1685) i je­go żo­ny Sy­bil­le hra­bi­ny von Zie­ro­tin. W ro­ku 1706 właś­ci­cie­lem zam­ku zos­tał Jo­hann Jo­a­­chim von Zie­ro­tin (+1716), któ­ry jed­nak rzad­ko tu by­wał, za­rzą­dza­jąc lo­kal­ny­mi do­bra­mi za poś­red­nic­twem za­u­fa­ne­go u­rzęd­ni­ka. Po­dob­nie czy­nił je­go syn Lud­wig hra­bia von Zie­ro­tin ba­ron von Lil­ge­nau (+1761), gos­po­darz Sta­rej Ka­mie­ni­cy od ro­ku 1718 aż do 1756, kie­dy to na­był ją je­le­nio­gór­ski ku­piec Fried­rich Schmidt. Kil­ka mie­się­cy po je­go nag­łej śmier­ci w 1757 ro­ku wy­buchł we wsi po­żar, w wy­ni­ku któ­re­go znisz­cze­niu u­legł za­mek wraz z far­biar­nią i dzie­się­cio­ma in­ny­mi do­most­wa­mi. Sta­ry gmach nie zos­tał już od­bu­do­wa­ny i po­rzu­co­ny po­padł w ru­i­nę, choć do koń­ca XIX stu­le­cia je­go wie­żę wy­ko­rzys­ty­wa­no na pot­rze­by skła­do­wa­nia pło­dów rol­nych, dzię­ki cze­mu jesz­cze w la­tach 80. ot­rzy­ma­ła o­na no­wy dach. Po­zos­ta­łe mu­ry zam­ko­we trak­to­wa­no jed­nak ja­ko skład ta­nie­go ma­ter­ia­łu bu­dow­la­ne­go i suk­ce­syw­nie roz­bie­ra­no. Po za­koń­cze­niu dru­giej woj­ny świa­to­wej, a wraz z nim nas­ta­niu no­we­go po­rząd­ku, po­zos­ta­łoś­ci daw­nej wa­row­ni zna­laz­ły się ‘pod opie­ką’ Rol­ni­czej Spół­dziel­ni Pro­duk­cyj­nej, co by­naj­mniej nie u­chro­ni­ło ich przed dal­szą de­was­ta­cją.


IMG BORDER=1 style=

IMG BORDER=1 style=

WIEŻA ZAMKOWA PRZED ROZPOCZĘCIEM PRAC PRZY REWITALIZACJI MURÓW ZAMKU, 2007



otyc­ką wa­row­nię wznie­sio­no z ła­ma­ne­go ka­mie­nia na pla­nie zbli­żo­nym do pros­to­ką­ta o bo­kach 37x55 met­rów, a nas­tęp­nie o­to­czo­no fo­są, być mo­że przy­le­ga­ją­cą bez­poś­red­nio do mu­rów, stąd cza­sa­mi ob­iekt ten za­li­cza­ny jest do tak zwa­nych zam­ków wod­nych. By­ła to kom­po­zyc­ja dwu­skrzyd­ło­wa o nie­zna­nej dziś wy­so­koś­ci, z dos­ta­wio­ną od stro­ny za­chod­niej trzy- lub czte­ro­kon­dyg­na­cyj­ną basz­tą. W 1562 ro­ku gmach zos­tał prze­bu­do­wa­ny w sty­lu re­ne­san­so­wym, o czym in­for­mo­wa­ły nie za­cho­wa­ne do cza­sów o­bec­nych: in­skryp­cja z da­tą prze­bu­do­wy znaj­du­ją­ca się nad głów­nym wej­ściem o­raz u­miesz­czo­ne nad bra­mą wie­ży po­pier­sia fun­da­to­ra i je­go żo­ny. W cza­sach no­wo­żyt­nych wjazd na za­mek od­by­wał się od wscho­du po czte­ro­przęs­ło­wym ka­mien­nym mo­ście. Po­cząw­szy od XVI wie­ku za­ło­że­nie u­zu­peł­niał park o po­wierz­chni 6,5 ha, do któ­re­go pro­wa­dzi­ła za­cho­wa­na do cza­sów współ­czes­nych ba­ro­ko­wa bra­ma.




PLAN RUIN WG J. SAWIŃSKIEGO: 1. WIEŻA, 2. SKRZYDŁO POŁUDNIOWE, 3. SKRZYDŁO WSCHODNIE, 4. MOST RENESANSOWY


IMG BORDER=1 style=

WIDOK Z LOTU PTAKA OD POŁUDNIOWEGO WSCHODU



ory­gi­nal­ne­go zam­ku sto­sun­ko­wo do­brze za­cho­wa­ła się ru­ina wie­ży, wy­so­ka na dwa pięt­ra, z re­lik­tem ka­mie­niar­ki o­kien­nej, a tak­że fun­da­men­ty bu­dyn­ków miesz­kal­nych z częś­cio­wo za­sy­pa­ny­mi piw­ni­ca­mi o­raz czte­ro­przęs­ło­wy ka­mien­ny most pro­wa­dzą­cy z pod­zam­cza na dzie­dzi­niec. Za­nied­ba­ne do nie­daw­na, skry­te pod warst­wą zie­mi, gru­zu, a la­tem nie­mal w ca­łoś­ci zas­ło­nię­te przez ziel­sko re­lik­ty wa­row­ni ot­rzy­ma­ły no­we ży­cie dzię­ki ini­cja­ty­wie fun­da­cji Za­mek Chu­dów, któ­ra od 2010 ro­ku pro­wa­dzi na ich te­re­nie pra­ce po­rząd­ko­we, a od 2015 - częś­cio­wą re­kon­struk­cję za­byt­ku po­le­ga­ją­cą na od­bu­do­wie mos­tu, za­bez­pie­cze­niu stro­pów piw­ni­cy i wzmoc­nie­niu mu­rów. Pla­ny re­no­wa­cji prze­wi­du­ją po­nad­to peł­ną (?) od­bu­do­wę wie­ży i ada­pta­cje piw­nic, choć z iloś­ci i wiel­koś­ci sa­mo­sie­jek po­ras­ta­ją­cych od­no­wio­ne mu­ry mo­żna by­ło wys­nuć nie­po­ko­ją­cy wnio­sek, że la­tem 2019 te­ren bu­do­wy od dłuż­sze­go cza­su był już o­pusz­czo­ny. Na czas re­mon­tu ruin nie moż­na zwie­dzać, jed­nak dob­rze wi­docz­ne są one nie­mal z każ­dej stro­ny, szcze­gól­nie a­trak­cyj­nie pre­zen­tu­jąc się od wscho­du. War­to rów­nież po­dejść od stro­ny po­łud­nio­wej, gdzie stoi pięk­nie wy­eks­po­no­wa­na bra­ma z 1705 ro­ku bę­dą­ca po­zos­ta­łoś­cią daw­ne­go zes­po­łu zam­ko­wo-pa­ła­co­we­go.


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

WIDOK OD ZACHODU NA OCZYSZCZONE Z ROŚLINNOŚCI RUINY ZAMKU / FRAGMENT SKRZYDŁA POŁUDNIOWEGO


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

WIDOK OD POŁUDNIOWEGO WSCHODU NA SKRZYDŁO MIESZKALNE I MOST


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

RUINY ZAMKU OD WSCHODU



ta­ra Ka­mie­ni­ca to du­ża wieś po­ło­żo­na 10 km na za­chód od Je­le­niej Gó­ry. Do­je­chać tu­taj moż­na ko­mu­ni­ka­cją pub­licz­ną: au­to­bu­sem lub po­cią­giem kur­su­ją­cym na od­cin­ku Je­le­nia Gó­ra-Zgo­rze­lec. Ru­i­na zam­ku stoi w pół­noc­nej częś­ci wsi, oko­ło 150 met­rów na po­łud­nio­wy-za­chód od wie­ży koś­ciel­nej. W po­bli­żu znaj­dzie­my wie­le po­ten­cjal­nych miejsc par­kin­go­wych. (ma­pa zam­ków wo­je­wódz­twa)




1. M. Chorowska: Rezydencje średniowieczne na Śląsku, OFPWW 2003
2. L. Kajzer, J. Salm, S. Kołodziejski: Leksykon zamków w Polsce, Arkady 2001
3. R. Łuczyński: Ruiny dwóch zamków, Sudety nr 11/2004
4. R. Łuczyński: Chronologia dziejów Dolnego Śląska, Atut 2006
5. R. Łuczyński: Zamki, dwory i pałace w Sudetach, WA 2008
6. A. M. Rosiek: Siedziby rycerskie w księstwie świdnicko-jaworskim do końca XIV wieku, Kraków 2010
7. www.naszesudety.pl


IMG BORDER=1 style=

WIDOK OD ZACHODU, W TLE ZABYTKOWY KOŚCIÓŁ ŚCIĘCIA ŚW. JANA CHRZCICIELA


IMG BORDER=1 style=

WIDOK OD WSCHODU, PO LEWEJ FUNDAMENTY SKRZYDŁA POŁUDNIOWEGO Z ODGRUZOWANYMI PIWNICAMI, NA PIERWSZYM PLANIE RENESANSOWY MOST


W pobliżu:
Rybnica - ruina zamku gotyckiego XIVw., 4 km
Siedlęcin - wieża mieszkalno-obronna XIVw., 11 km
Czarne - renesansowy dwór obronny XVIw., 16 km
Chojnik - ruina zamku książęcego XIVw., 17 km
Dziwiszów - renesansowy dwór obronny XVIw., ob. zespół pałacowy, 19 km
Proszówka - ruina zamku piastowskiego Gryf XIIIw., 21 km
Wleń - ruina zamku książęcego XII/XIIIw., 24 km



Warto zobaczyć również:


IMG

Stojący nie­o­po­dal ruin zam­ku go­tyc­ki koś­ciół Ścię­cia św. Ja­na Chrzci­cie­la z XIV wie­ku z ka­mien­ną kost­ni­cą, go­tyc­ką chrzciel­ni­cą i ba­ro­ko­wym oł­ta­rzem o­raz wznie­sio­ną tak­że w sty­lu ba­ro­ko­wym XVIII-wiecz­ną ple­ba­nią. Przy koś­cie­le wie­ża li­czą­ca 41 met­rów wy­so­koś­ci, zwień­czo­na ba­ro­ko­wym heł­mem, na któ­rej za­wie­szo­no dzwon po­cho­dzą­cy z XV stu­le­cia.



STRONA GŁÓWNA

tekst: 2009, 2019
fotografie: 2007, 2019
© Jacek Bednarek