STRONA GŁÓWNA

ZA GRANICĄ

MINIGALERIA

MAPKI

KSIĘGA GOŚCI

LITERATURA

KONTAKT
BARANÓW SANDOMIERSKI

BARCIANY

BARDO ŚLĄSKIE

BĄKOWA GÓRA

BESIEKIERY

BĘDZIN

BIERUTÓW

BIESTRZYKÓW

BOBOLICE

BOBROWNIKI

BODZENTYN

BOLKÓW

BORYSŁAWICE ZAMKOWE

BROCHÓW

BRODNICA

BRZEG

BUKOWIEC

BYDLIN

BYSTRZYCA KŁODZKA

CHĘCINY

CHOJNICA

CHOJNIK

CIECHANÓW

CIESZÓW

CIESZYN

CZARNY BÓR

CZERNA

CZERNINA

CZERSK

CZĘSTOCHOWA

CZOCHA

CZORSZTYN

ĆMELÓW

DĄBRÓWNO

DRZEWICA

DZIAŁDOWO

DZIERZGOŃ

GDAŃSK

GIŻYCKO

GLIWICE

GŁOGÓW

GNIEW

GNIEWOSZÓW Z.SZCZERBA

GOLUB-DOBRZYŃ

GOŁAŃCZ

GOLCZEWO

GOŁUCHÓW

GOŚCISZÓW

GÓRA

GRODZIEC

GRÓDEK

GRUDZIĄDZ

GRZĘDY

GRZMIĄCA z.ROGOWIEC

INOWŁÓDZ

JANOWICE WIELKIE z.BOLCZÓW

JANOWIEC

JAWOR

JEZIORO GÓRECKIE

KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

KAMIENNA GÓRA

KARPNIKI

KAZIMIERZ DOLNY

KĘTRZYN

KĘTRZYN - KOŚCIÓŁ

KIELCE

KLICZKÓW

KŁODZKO

KOŁO

KONARY

KONIN-GOSŁAWICE

KORZKIEW

KOWALEWO POMORSKIE

KOŹMIN WLKP.

KÓRNIK

KRAKÓW

KRAPKOWICE

KRAPKOWICE - OTMĘT

KRĘPCEWO

KRUSZWICA

KRZYŻNA GÓRA

KRZYŻTOPÓR

KSIĄŻ WIELKI

KUROZWĘKI

KWIDZYN

LEGNICA

LIDZBARK WARMIŃSKI

LIPA

LUBIN

LUTOMIERSK

ŁAGÓW

ŁĘCZYCA

ŁOWICZ

MAJKOWICE

MALBORK

MAŁA NIESZAWKA

MIĘDZYLESIE

MIĘDZYRZECZ

MIRÓW

MOKRSKO

MOSZNA

MSTÓW

MUSZYNA

MYŚLENICE

NAMYSŁÓW

NIEDZICA

NIDZICA

NIEMCZA

NIEPOŁOMICE

NOWY SĄCZ

NOWY WIŚNICZ

OGRODZIENIEC (PODZAMCZE)

OJCÓW

OLEŚNICA

OLSZTYN (JURA)

OLSZTYN (WARMIA)

OLSZTYNEK

OŁAWA

OŁDRZYCHOWICE KŁODZKIE

OPOCZNO

OPOLE GÓRKA

OPOLE OSTRÓWEK

OPORÓW

OSSOLIN

OSTRĘŻNIK

OSTRÓDA

OSTRÓW LEDNICKI

OTMUCHÓW

PABIANICE

PANKÓW

PASTUCHÓW

PIESKOWA SKAŁA

PIOTRKÓW TRYBUNALSKI

PIOTRKÓW-BYKI

PIOTROWICE ŚWIDNICKIE

PŁAKOWICE

PŁOCK

PŁONINA

PŁOTY

PODZAMCZE z.OGRODZIENIEC

PODZAMCZE PIEKOSZOWSKIE

POKRZYWNO

POŁCZYN-ZDRÓJ

POZNAŃ

PRABUTY

PROCHOWICE

PROSZÓWKA z.GRYF

PRZEWODZISZOWICE

PSZCZYNA

PTKANÓW

PYZDRY

RABSZTYN

RACIĄŻEK

RADŁÓWKA

RADOM

RADZIKI DUŻE

RADZYŃ CHEŁMIŃSKI

RAJSKO

RAKOWICE WIELKIE

RATNO DOLNE

RAWA MAZOWIECKA

RESKO

ROGÓW OPOLSKI

ROŻNÓW ZAMEK DOLNY

ROŻNÓW ZAMEK GÓRNY

RYBNICA

RYBNICA LEŚNA

RYCZÓW

RYDZYNA

RZĄSINY

SANDOMIERZ

SIEDLĘCIN

SIEDLISKO

SIERADZ

SIERAKÓW

SIEWIERZ

SMOLEŃ

SOBKÓW

SOBOTA

SOCHACZEW

SOSNOWIEC

SREBRNA GÓRA

STARA KAMIENICA

STARE DRAWSKO

STARY SĄCZ

STRZELCE OPOLSKIE

SULEJÓW

SZAMOTUŁY

SZCZECIN

SZTUM

SZUBIN

SZYDŁÓW

SZYMBARK

ŚCINAWKA GÓRNA

ŚWIDWIN

ŚWIEBODZIN

ŚWIECIE n.WISŁĄ

ŚWIECIE k.LEŚNEJ

ŚWINY

TORUŃ

TORUŃ z.DYBÓW

TUCZNO

TYNIEC

UDÓRZ

UJAZD k.TOMASZOWA

UJAZD KRZYŻTOPÓR

UNIEJÓW

URAZ

WAŁBRZYCH z.KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.STARY KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.NOWY DWÓR

WARSZAWA z.KRÓLEWSKI

WARSZAWA z.UJAZDOWSKI

WĄBRZEŹNO

WENECJA

WĘGORZEWO

WIELICZKA

WIELKA WIEŚ

WIERZBNA

WITKÓW

WLEŃ

WOJNOWICE

WOJSŁAWICE

WROCŁAW

WROCŁAW LEŚNICA

WYSZYNA

ZAGÓRZE ŚLĄSKIE

ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE

ZBĄSZYŃ

ZŁOTORIA k.TORUNIA

ŹRÓDŁA

ŻAGAŃ

ŻARY

ŻELAZNO

ŻMIGRÓD


IMG BORDER=1 style=

RUINA ZAMKU DRAHIM



arow­ny za­mek Dra­him wznie­sio­ny zos­tał przez ry­cer­ski za­kon jo­an­ni­tów w la­tach 1360-66 na ko­rze­niu znisz­czo­ne­go po­nad dwieś­cie lat wcześ­niej śred­nio­wiecz­ne­go gro­du sło­wiań­skie­go ple­mie­nia Dra­wian. Sta­no­wią­cy ko­mu­ni­ka­cyj­ny po­most na wro­gie dla szpi­tal­ni­ków Po­mo­rze zes­pół wa­row­ny zos­tał w 1366 ro­ku sto­li­cą ba­li­wa­tu (wcho­dzą­ce­go w skład prze­o­ra­tu okrę­gu ad­mi­nis­tra­cyj­ne­go więk­sze­go od ko­man­do­rii), lecz już dwa la­ta póź­niej w wy­ni­ku mi­li­tar­nej klę­ski mar­gra­bie­go Bran­den­bur­gii Ot­to­na Le­ni­we­go przy­łą­czo­ny zos­tał do Pol­ski wraz z Czap­lin­kiem i ca­łą ko­man­do­rią. Zmia­ny po­li­tycz­ne nie mia­ły za­sad­ni­cze­go wpły­wu na osad­nic­two za­kon­ne na te­ry­to­rium No­wej Mar­chii; sym­pa­ty­zu­ją­cy z ksią­żę­ta­mi nie­miec­ki­mi i Krzy­ża­ka­mi jo­an­ni­ci stra­ci­li wpraw­dzie for­mal­nie wszyst­kie swo­je zam­ki, w rze­czy­wis­toś­ci na­dal je jed­nak u­żyt­ko­wa­li - już jed­nak nie ja­ko właś­ci­cie­le, a je­dy­nie len­ni­cy kró­la pol­skie­go. Jed­ną z tych wa­row­ni, któ­re ot­rzy­ma­ły wów­czas sta­tus len­na by­ła rów­nież twier­dza Dra­him.


ZAMEK NA RYCINIE Z 1846 ROKU


omi­mo przy­na­leż­noś­ci zam­ku do Ko­ro­ny jo­an­ni­ci za wszel­ką ce­nę sta­ra­li się u­nie­za­leż­nić od pol­skie­go na­miest­ni­ka, pro­wa­dząc włas­ną po­li­ty­kę, nie­jed­no­krot­nie skie­ro­wa­ną prze­ciw Pol­sce i so­jusz­ni­cze­mu jej Po­mo­rzu. Po śmier­ci kró­la Ka­zi­mie­rza Wiel­kie­go wy­buchł kon­flikt po­mię­dzy Za­ko­nem a księ­ciem po­mor­skim War­cis­ła­wem VII, któ­ry w 1376 na­je­chał No­wą Mar­chię, zdo­by­wa­jąc zam­ki w Cza­plin­ku i Mach­li­nach. Po ob­ję­ciu tro­nu przez Lud­wi­ka Wę­gier­skie­go szpi­tal­ni­cy u­mie­jęt­nie wy­ko­rzys­ta­li os­ła­bie­nie za­in­te­re­so­wa­nia stro­ny pol­skiej spra­wa­mi Po­mo­rza i w wy­ni­ku po­now­ne­go przy­mie­rza z Bran­den­bur­gią o­raz za­ko­nem krzy­żac­kim roz­po­czę­li włas­ne, nie­za­leż­ne rzą­dy na zie­mi draw­skiej (fał­szo­wa­li też na du­żą ska­lę mo­ne­ty księstw po­mor­skich, śląs­kich, pol­skie a na­wet krzy­żac­kie). Skie­ro­wa­na prze­ciw­ko Pol­sce po­li­ty­ka nie­miec­kich za­ko­nów skut­ko­wa­ła kar­nym na­jaz­dem Wła­dys­ła­wa Ja­gieł­ły w 1407 ro­ku, pod­czas któ­re­go po trzy­dnio­wym ob­lę­że­niu woj­ska pol­skie zdo­by­ły za­mek, wień­cząc w ten spo­sób 50-let­ni ok­res pa­nu­ją­cych w nim za­kon­nych po­rząd­ków. Wy­da­rze­nie to o­pi­sał Jan Dłu­gosz: Aby przy­własz­cze­nie zam­ku w Dra­hi­miu, za­ję­te­go przez jo­an­ni­tów nie na­bra­ło mo­cy, a rze­czo­ny nie prze­szedł na włas­ność jak za­mek w San­to­ku, oder­wa­ny przez tych sa­mych ry­ce­rzy od Kró­les­twa Pol­skie­go, Wła­dys­ław Ja­gieł­ło przy­był z od­sie­czą. Do ko­men­dan­ta rze­czo­ne­go za­ko­nu wys­łał pos­łów, któ­rzy po­da­li ul­ti­ma­tum: za­mek pod­da się kró­lo­wi Wła­dys­ła­wo­wi Kró­les­twa Pol­skie­go lub od­da hołd Kró­les­twu i kró­lo­wi. Po od­rzu­ce­niu obu wa­run­ków To­masz z Węg­le­szy­na zwa­ny Koz­ło­ro­gi her­bu Je­li­ta, kasz­te­lan san­do­mier­ski i ka­pi­tan Wiel­ko­pol­ski, wys­ła­ny zos­tał przez kró­la w ce­lu zdo­by­cia rze­czo­ne­go zam­ku. Dzia­ła­jąc z roz­ka­zu kró­la w cią­gu czte­rech dni po bez­sku­tecz­nej o­bro­nie jo­an­ni­tów si­łą swe­go woj­ska zdo­był za­mek, któ­ry od te­go cza­su w po­słu­szeń­stwie i pod pa­no­wa­niem Kró­les­twa Pol­skie­go po­zos­ta­je.


WIZERUNEK ZAMKU NA RYCINIE KONSTANCJI HRABINY RACZYŃSKIEJ Z 1843 ROKU, E. RACZYŃSKI WSPOMNIENIA WIELKOPOLSKI


o wy­pę­dze­niu jo­an­ni­tów za­mek peł­nił funk­cję sie­dzi­by pol­skie­go sta­ros­twa gro­do­we­go. Zwy­cięs­two Po­la­ków w woj­nie trzy­nas­to­let­niej os­ła­bi­ło dą­że­nia Za­ko­nu do po­łą­cze­nia się z No­wą Mar­chią, a tym sa­mym spad­ła wy­raź­nie stra­te­gicz­na ro­la wa­row­ni, któ­ra przez nas­tęp­ne dwa stu­le­cia we względ­nym spo­ko­ju u­żyt­ko­wa­na by­ła ja­ko sie­dzi­ba dra­him­skie­go o­krę­gu ad­mi­nis­tra­cyj­ne­go. W 1657 ro­ku król Pol­ski Jan Ka­zi­mierz na mo­cy trak­ta­tu byd­gos­kie­go od­dał Dra­him w zas­taw za 120 ty­się­cy ta­la­rów reń­skich e­lek­to­ro­wi bran­den­bur­skie­mu. Jed­nak­że ów­czes­ny sta­ros­ta dra­him­ski het­man Sta­nis­ław Re­we­ra Po­toc­ki zig­no­ro­wał de­cyz­ję kró­lew­ską i wa­row­ni nie od­dał. Bran­den­bur­czy­cy o­de­bra­li ją si­łą do­pie­ro po śmier­ci Po­toc­kie­go w ro­ku 1668 i wła­da­li nią aż do pierw­sze­go roz­bio­ru Pol­ski. Po­żar z ro­ku 1758 roz­po­czął ok­res u­pad­ku daw­nej za­kon­nej sie­dzi­by. Jesz­cze pod ko­niec XVIII stu­le­cia mieś­ci­ły się w niej biu­ra prus­kie­go po­dat­ko­we­go u­rzę­du ziem­skie­go, ale już w 1784 ro­ku część znisz­czo­nych mu­rów ro­ze­bra­no z przez­na­cze­niem na ma­te­riał do bu­do­wy sto­ją­ce­go nie­o­po­dal koś­cio­ła, co os­ta­tecz­nie prze­są­dzi­ło o lo­sie zam­ku. W okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym na je­go te­re­nie pro­wa­dzo­no drob­ne pra­ce pre­wen­cyj­ne po­le­ga­ją­ce na ła­ta­niu wyrw i wzmoc­nie­niu mu­rów ob­wo­do­wych. Sze­rzej za­kro­jo­ne dzia­ła­nia, po­łą­czo­ne z ba­da­nia­mi ar­che­o­lo­gicz­ny­mi i za­bez­pie­cze­niem za­byt­ku w trwa­łej for­mie, mia­ły miej­sce w la­tach 1963-1968. Obiekt nie zos­tał wte­dy jed­nak od­po­wied­nio za­gos­po­da­ro­wa­ny i z upły­wem cza­su co­raz bar­dziej nisz­czał. W la­tach 90. u­bieg­łe­go stu­le­cia ku­pił go pry­wat­ny przed­się­bior­ca, któ­ry ru­i­nę za­gos­po­da­ro­wał na po­trze­by ru­chu tu­rys­tycz­ne­go.


RUINA ZAMKU OD STRONY JEZIORA ŻERDNO, FOTOGRAFIA Z PRZEŁOMU XIX I XX WIEKU


DRAHIM W LATACH 60. XX WIEKU



a miej­sce lo­ka­cji zam­ku wy­bra­no le­żą­ce na wąs­kim, 60-met­ro­wym przes­my­ku po­mię­dzy je­zio­ra­mi Draw­sko i Żer­dno znisz­czo­ne wczes­no­śred­nio­wiecz­ne gro­dzis­ko, któ­re na ten cel zos­ta­ło sztucz­nie pod­wyż­szo­ne. Zbu­do­wa­ny w fun­da­men­to­wej częś­ci z po­tęż­nych gła­zów gra­ni­to­wych, a w częś­ci na­ziem­nej z ceg­ły ob­wód mu­rów two­rzył zbli­żo­ny do kwad­ra­tu czwo­ro­bok o wy­mia­rach 41x46 met­rów. W częś­ci po­łud­nio­wej wa­row­ni znaj­do­wa­ło się naj­star­sze, dwu lub trzy­kon­dyg­na­cyj­ne skrzyd­ło o wy­mia­rach 37,5x11 o­raz wy­so­koś­ci 9 met­rów z gos­po­dar­czo-wię­zien­nym przy­zie­miem i kom­na­ta­mi miesz­kal­ny­mi na wyż­szych pięt­rach. Za­mek nie miał wie­ży. Wjazd na wy­bru­ko­wa­ny ka­mie­nia­mi dzie­dzi­niec u­sy­tu­o­wa­no w kur­ty­nie pół­noc­nej przez wy­su­nię­tą po­za li­co mu­rów basz­tę bram­ną. W fa­zie śred­nio­wiecz­nej na dzie­dziń­cu znaj­do­wa­ło się ko­lis­te po­id­ło dla ko­ni i ocem­bro­wa­na ka­mien­ny­mi gła­za­mi stud­nia o śred­ni­cy o­ko­ło 180 cm. Zam­ko­we wzgó­rze od­cię­te by­ło od resz­ty lą­du dwie­ma fo­sa­mi o­bie­ga­ją­cy­mi je od pół­no­cy i po­łud­nia o­raz wspom­nia­ny­mi wcześ­niej je­zio­ra­mi, któ­re sta­no­wi­ły na­tu­ral­ną przesz­ko­dę od stro­ny wschod­niej i od za­cho­du. Cie­ka­wos­tką jest fakt, że sto­ki zam­ko­we­go wznie­sie­nia od stro­ny je­zior wy­ło­żo­no ka­mien­nym bru­kiem, co mia­ło na ce­lu za­po­bie­ga­nie e­ro­zji e­le­men­tów for­ty­fi­ka­cyj­nych twier­dzy. Most łą­czą­cy te­ren po­ło­żo­ne­go w pół­noc­nej częś­ci zes­po­łu gos­po­dar­cze­go przed­zam­cza z zam­kiem wy­so­kim wy­ko­na­no z drew­na i wspar­to na gru­bych, pio­no­wo us­ta­wio­nych słu­pach.


PLAN ZAMKU Z XV WIEKU WG Z. RADACKIEGO


óź­niej­sze roz­bu­do­wy i mo­der­ni­za­cje zam­ku po­le­ga­ły prze­de wszyst­kim na po­więk­sze­niu przes­trze­ni miesz­kal­nej przez do­da­nie dwóch bu­dyn­ków: usy­tu­o­wa­ne­go od za­cho­du jed­no­pięt­ro­we­go i kry­te­go trzci­ną tzw. do­mu sta­ros­ty o­raz po­sta­wio­ne­go we wschod­niej częś­ci dzie­dziń­ca gma­chu zwa­ne­go do­mem po­moc­ni­ka sta­ros­ty. Obyd­wa wspom­nia­ne do­my nie przy­le­ga­ły bez­poś­red­nio do mu­rów ob­wo­do­wych; od tych dzie­li­ła je 2-met­ro­wa przes­trzeń, dzię­ki cze­mu zys­ki­wa­ły o­ne do­dat­ko­we świat­ło (mu­ry zew­nętrz­ne nie po­sia­da­ły okien). W okre­sie póź­niej­szym skrom­na za­bu­do­wa dzie­dziń­ca po­więk­szy­ła się m.in. o drwal­nie i war­tow­nię, a zew­nętrz­ny ob­wód wzbo­ga­co­no dwie­ma drew­nia­ny­mi wie­życz­ka­mi. Waż­na z punk­tu wi­dze­nia ob­ron­noś­ci roz­bu­do­wa zam­ko­wych u­moc­nień mia­ła miej­sce w wie­ku XVI. Pa­mię­ta­ją­ce cza­sy śred­nio­wie­cza for­ty­fi­ka­cje przek­ształ­co­no wów­czas na u­moc­nie­nia ty­pu no­wo­żyt­ne­go for­mu­jąc o­ta­cza­ją­ce wznie­sie­nie ziem­ne wa­ły, któ­re na na­ro­żach wzmoc­nio­no pół­ko­lis­ty­mi bas­te­ja­mi. W po­ło­wie XVII stu­le­cia o­pra­co­wa­no pro­jek­ty o­pa­sa­nia wa­row­ni for­ty­fi­ka­cja­mi bas­tio­no­wy­mi, praw­do­po­dob­nie nie zos­ta­ły o­ne jed­nak nig­dy zre­a­li­zo­wa­ne.


REKONSTRUKCJA ZAMKU Z XVII WIEKU Z (PRZYPUSZCZALNIE) NIE ZREALIZOWANYM OBRYSEM BASTIONOWYM, Z. RADACKI



czysz­czo­na z dzi­kiej roś­lin­noś­ci i za­bez­pie­czo­na przed dal­szym roz­kła­dem ru­i­na za­cho­wa­ła pe­łen ob­wód po­tęż­nych mu­rów zew­nętrz­nych, nad któ­ry­mi gó­ru­ją resz­tki ścian głów­ne­go do­mu zam­ko­we­go. Obec­nie na­le­ży o­na do oj­ca zna­ne­go dzien­ni­ka­rza mo­to­ry­za­cyj­ne­go, właś­ci­cie­la Mu­ze­um Mo­to­ry­za­cji i Tech­ni­ki w Ot­rę­bu­sach, p. Zbig­nie­wa Mi­ki­ciu­ka, i w okre­sie let­nim ot­war­ta jest dla ru­chu tu­rys­tycz­ne­go. Na zam­ku znaj­du­je się nie­wiel­ka wys­ta­wa his­to­rycz­na, jed­nak z uwa­gi na dłu­go­let­nią nie­o­bec­ność w je­go mu­rach, a co się z tym wią­że, brak o­rien­ta­cji w ak­tu­al­nej o­fer­cie, nie jes­tem tu­taj w sta­nie na­pi­sać nic wię­cej. Za­miesz­czo­ne po­ni­żej fo­to­gra­fie przed­sta­wia­ją stan ru­in w 2004 roku i są w znacz­nym stop­niu nie­ak­tu­al­ne.


Zamek Joannitów - Drahim
78-552 Stare Drawsko
tel. 504 150 817
e-mail: drahim(at)drahim.pl

Godziny otwarcia / Ceny biletów


IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

IMG  BORDER=1 style= IMG  BORDER=1 style=

NIEZBYT ODLEGŁE W CZASIE, LECZ JUŻ ARCHIWALNE I MOCNO ZDEZAKTUALIZOWANE FOTOGRAFIE
PREZENTUJĄCE STAN ZABUDOWY I WYPOSAŻENIE ZAMKU DRAHIM W 2004 ROKU



ui­na sto­i na wąs­kim przes­my­ku po­mię­dzy dwo­ma je­zio­ra­mi, tuż przy dro­dze nr 163 łą­czą­cej Cza­pli­nek z Poł­czy­nem. W Sta­rym Draw­sku za­trzy­mu­ją się au­to­bu­sy PKS z Wał­cza, Ko­sza­li­na, a na­wet z Poz­na­nia (przys­ta­nek tuż o­bok zam­ku). U pod­nó­ża wa­row­ni mieś­ci się par­king, przy któ­rym funk­cjo­nu­je przy­droż­ny punkt ga­stro­no­micz­ny.




1. G. J. Brzustowicz: Czasy Wedlów, ASz 2003
2. B. Guerquin: Zamki w Polsce, Arkady 1984
3. I. T. Kaczyńscy: Zamki w Polsce północnej i środkowej, Muza SA 1999
4. L. Kajzer, J. Salm, S. Kołodziejski: Leksykon zamków w Polsce, Arkady 2001



W pobliżu:
Połczyn Zdrój - zamek rycerski XIVw., przebudowany, 24 km
Złocieniec - relikty zamku rycerskiego XIVw., 24 km
Mirosławiec - relikty zamku rycerskiego XIVw., 34 km
Stare Dębno - relikty zamku rycerskiego XIVw., 34 km
Szczecinek - zamek książęcy XIVw., przebudowany, 44 km



STRONA GŁÓWNA

tekst: 2004
fotografie: 2004
© Jacek Bednarek