STRONA GŁÓWNA

ZA GRANICĄ

MINIGALERIA

MAPKI

LITERATURA

KONTAKT

BOBOLICE

zamek królewski

BARANÓW SANDOMIERSKI

BARCIANY

BARDO ŚLĄSKIE

BĄKOWA GÓRA

BESIEKIERY

BĘDZIN

BIERUTÓW

BIESTRZYKÓW

BOBOLICE

BOBROWNIKI

BODZENTYN

BOLESTRASZYCE

BOLKÓW

BORYSŁAWICE ZAMKOWE

BROCHÓW

BRODNICA

BRZEG

BUKOWIEC

BYDLIN

BYSTRZYCA KŁODZKA

CHĘCINY

CHOJNICA

CHOJNIK

CIECHANÓW

CIESZÓW

CIESZYN

CZARNY BÓR

CZERNA

CZERNINA

CZERSK

CZĘSTOCHOWA

CZOCHA

CZORSZTYN

ĆMIELÓW

DĄBROWA

DĄBRÓWNO

DRZEWICA

DZIAŁDOWO

DZIERZGOŃ

FREDROPOL (KORMANICE)

GDAŃSK

GIŻYCKO

GLIWICE

GŁOGÓW

GNIEW

GNIEWOSZÓW Z.SZCZERBA

GOLUB-DOBRZYŃ

GOŁAŃCZ

GOLCZEWO

GOŁUCHÓW

GOŚCISZÓW

GÓRA

GRODZIEC

GRÓDEK

GRUDZIĄDZ

GRZĘDY

GRZMIĄCA z.ROGOWIEC

HOMOLE

IŁŻA

INOWŁÓDZ

JANOWICE WIELKIE z.BOLCZÓW

JANOWIEC

JAWOR

JEZIORO GÓRECKIE

KAMIENIEC ZĄBKOWICKI

KAMIENNA GÓRA

KARPNIKI

KAZIMIERZ DOLNY

KĘTRZYN

KĘTRZYN - KOŚCIÓŁ

KIELCE

KLICZKÓW

KŁODZKO

KOŁO

KONARY

KONIN-GOSŁAWICE

KORZKIEW

KOWALEWO POMORSKIE

KOŹMIN WLKP.

KÓRNIK

KRAKÓW

KRAPKOWICE

KRAPKOWICE - OTMĘT

KRASICZYN

KRĘPCEWO

KRUSZWICA

KRZYŻNA GÓRA

KRZYŻTOPÓR

KSIĄŻ WIELKI

KUROZWĘKI

KWIDZYN

LEGNICA

LIDZBARK WARMIŃSKI

LIPA

LUBIN

LUTOMIERSK

ŁAGÓW

ŁĘCZYCA

ŁOWICZ

MAJKOWICE

MALBORK

MAŁA NIESZAWKA

MIĘDZYLESIE

MIĘDZYRZECZ

MIRÓW

MOKRSKO

MOSZNA

MSTÓW

MUSZYNA

MYŚLENICE

NAMYSŁÓW

NIDZICA

NIEDZICA

NIEMCZA

NIEMODLIN

NIEPOŁOMICE

NOWA RUDA

NOWY SĄCZ

NOWY WIŚNICZ

ODRZYKOŃ

OGRODZIENIEC (PODZAMCZE)

OJCÓW

OLEŚNICA

OLSZTYN (JURA)

OLSZTYN (WARMIA)

OLSZTYNEK

OŁAWA

OŁDRZYCHOWICE KŁODZKIE

OPOCZNO

OPOLE GÓRKA

OPOLE OSTRÓWEK

OPORÓW

OSSOLIN

OSTRĘŻNIK

OSTRÓDA

OSTRÓW LEDNICKI

OTMUCHÓW

PABIANICE

PANKÓW

PASTUCHÓW

PIESKOWA SKAŁA

PIOTRKÓW TRYBUNALSKI

PIOTRKÓW-BYKI

PIOTROWICE ŚWIDNICKIE

PŁAKOWICE

PŁOCK

PŁONINA

PŁOTY

PODZAMCZE z.OGRODZIENIEC

PODZAMCZE PIEKOSZOWSKIE

POKRZYWNO

POŁCZYN-ZDRÓJ

POZNAŃ

PRABUTY

PROCHOWICE

PROSZÓWKA z.GRYF

PRZEMYŚL

PRZEWODZISZOWICE

PSZCZYNA

PTKANÓW

PYZDRY

RABSZTYN

RACIĄŻEK

RADŁÓWKA

RADOM

RADZIKI DUŻE

RADZYŃ CHEŁMIŃSKI

RAJSKO

RAKOWICE WIELKIE

RATNO DOLNE

RAWA MAZOWIECKA

RESKO

ROGÓW OPOLSKI

ROŻNÓW ZAMEK DOLNY

ROŻNÓW ZAMEK GÓRNY

RYBNICA

RYBNICA LEŚNA

RYCZÓW

RYDZYNA

RYTWIANY

RZĄSINY

SANDOMIERZ

SANOK

SIEDLĘCIN

SIEDLISKO

SIERADZ

SIERAKÓW

SIEWIERZ

SMOLEŃ

SOBKÓW

SOBOTA

SOCHACZEW

SOSNOWIEC

SREBRNA GÓRA

STARA KAMIENICA

STARE DRAWSKO

STARY SĄCZ

STRZELCE OPOLSKIE

SULEJÓW

SZAMOTUŁY

SZCZECIN

SZTUM

SZUBIN

SZYDŁÓW

SZYMBARK

ŚCINAWKA GÓRNA

ŚWIDWIN

ŚWIEBODZIN

ŚWIECIE n.WISŁĄ

ŚWIECIE k.LEŚNEJ

ŚWINY

TORUŃ

TORUŃ z.DYBÓW

TUCZNO

TYNIEC

UDÓRZ

UJAZD k.TOMASZOWA

UJAZD KRZYŻTOPÓR

UNIEJÓW

URAZ

WAŁBRZYCH z.KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.STARY KSIĄŻ

WAŁBRZYCH z.NOWY DWÓR

WARSZAWA z.KRÓLEWSKI

WARSZAWA z.UJAZDOWSKI

WĄBRZEŹNO

WENECJA

WĘGIERKA

WĘGORZEWO

WIELICZKA

WIELKA WIEŚ

WIERZBNA

WITKÓW

WLEŃ

WOJNOWICE

WOJSŁAWICE

WROCŁAW

WROCŁAW LEŚNICA

WYSZYNA

ZAGÓRZ

ZAGÓRZE ŚLĄSKIE

ZAŁUŻ

ZĄBKOWICE ŚLĄSKIE

ZBĄSZYŃ

ZŁOTORIA k.TORUNIA

ŹRÓDŁA

ŻAGAŃ

ŻARY

ŻELAZNO

ŻMIGRÓD


ZAMEK W BOBOLICACH, STAN WSPÓŁCZESNY


HISTORIA


Z

amek w Bo­bo­li­cach zbu­do­wa­ny zo­stał w po­ło­wie XIV stulecia z ini­cja­ty­wy Ka­zi­mie­rza Wiel­kie­go jako ko­lej­na wa­row­nia strze­gą­ca po­łu­dnio­wej gra­ni­cy pań­stwa pol­skie­go. W 1370 ro­ku Lu­dwik An­de­ga­weń­ski nadał ją księ­ciu Wła­dy­sła­wo­wi Opol­czy­ko­wi w za­mian za po­par­cie jego za­mia­rów dy­na­stycz­nych, ten z ko­lei prze­ka­zał Bo­bo­li­ce w rę­ce Wę­gra, An­drze­ja Scho­eny z Bar­la­bas. Dzier­żaw­cy ma­jąt­ku, spi­sku­jąc na boku z Za­ko­nem Krzy­żac­kim, oka­za­li się nie­lo­jal­ni wo­bec pol­skiej ko­ro­ny, co za­nie­po­ko­iło Wła­dy­sła­wa Ja­gieł­łę, któ­ry w 1396 na­je­chał zie­mie Opol­czy­ka i zbroj­nie za­gar­nął za­mek wraz z oko­licz­ny­mi wło­ścia­mi. Pod ko­niec XIV i w XV wie­ku za­rzą­dza­li nim Sza­frań­co­wie, Trest­ko­wie, Kre­zo­wie, a póź­niej rów­nież Cho­da­kow­scy, Mę­ciń­scy o­raz Mysz­kow­scy. Nie za­wsze dzie­dzi­cze­nie zam­ku od­by­wa­ło się po­lu­bo­wnie i ugo­do­wo. Cie­ka­wy przy­pa­dek miał miej­sce w roku 1427, po śmier­ci Anny, cór­ki pierw­sze­go pry­wat­ne­go wła­ści­cie­la Bo­bo­lic - An­drze­ja Scho­eny. Do­bra zo­sta­ły roz­par­ce­lo­wa­ne wów­czas mię­dzy Sta­ni­sła­wa Sza­frań­ca z Mło­dzie­jo­wic her­bu Sta­ry­koń, sy­na An­ny z pier­wsze­go mał­żeń­stwa, oraz dru­giego jej mał­żo­nka — Mści­wo­ja z Wierz­cho­wi­ska her­bu Lis wraz z dzieć­mi: Mści­wo­jem, An­drze­jem, Do­ro­tą, An­ną, Elż­bie­tą i Ka­ta­rzy­ną. Oby­dwie stro­ny zo­bo­wią­za­ły się po­dzie­lić zam­kiem po po­ło­wie, z cza­sem do­szło jed­nak do go­rą­cych spo­rów. We­wnątrz bu­dow­li wła­sność obu stron kon­flik­tu wy­zna­cza­ły ja­kieś za­po­ry, któ­re w 1441 syn Mści­wo­ja, An­drzej z Wierz­cho­wi­ska - z po­mo­cą trzy­dzie­stu szlach­ty oraz set­ką po­moc­ni­ków mier­niej­szej kon­dy­cji - wy­ła­mał, ra­bu­jąc by­dło i zbo­że z czę­ści przy­na­leż­nej przy­rod­nie­mu bra­tu.


RUINA NA RYCINIE FRANCISZKA KOSTRZEWSKIEGO Z POŁOWY XIX WIEKU


AKWARELA TEODORA CHRZĄŃSKIEGO, KAZIMIERZA STRONCZYŃSKIEGO OPISY I WIDOKI ZABYTKÓW W KRÓLESTWIE POLSKIM (1844-55)


I

nte­gral­ność wa­row­ni przy­wró­co­na zo­sta­ła czte­ry lata po tym przy­krym in­cy­den­cie, kie­dy pod­ko­mo­rzy kra­kow­ski Piotr Sza­fra­niec wy­ku­pił od Li­sów z Wierz­cho­wi­ska pra­wa do za­miesz­ka­nej przez nich po­ło­wy i dóbr w naj­bliż­szym oto­cze­niu. Szyb­kie po­zby­cie się przez Sza­frań­ców zam­ku oraz czę­ste w dru­giej po­ło­wie XV stu­le­ciu zmia­ny wła­ści­cie­li nie spo­wo­do­wa­ły już wię­cej po­dzia­łów skal­nej twier­dzy. Po­cząt­ki jej upad­ku da­tu­je się na 1587 rok, w któ­rym na­je­chał i zdo­był ją pre­ten­dent do pol­skie­go tro­nu Mak­sy­mi­lian Habs­burg. O wie­le go­rzej z zam­kiem obe­szli się żoł­nie­rze szwedz­cy, zaj­mu­jąc go i pa­ląc w roku 1657. W 1683 jego stan był już tak zły, że cią­gną­cy ze swo­imi woj­ska­mi pod Wie­deń Jan III So­bie­ski pod­czas po­sto­ju w Bo­bo­li­cach wo­lał spę­dzić noc pod na­mio­tem, niż ry­zy­ko­wać noc­leg w bar­dzo znisz­czo­nym już bu­dyn­ku. W XVIII wie­ku zruj­no­wa­ny za­mek ku­pi­li Mę­ciń­scy z za­mia­rem (jak się póź­niej oka­za­ło nie zre­ali­zo­wa­nej) od­bu­do­wy. W 1882 zie­mię, na któ­rej sta­ły opusz­czo­ne mury, w wy­ni­ku par­ce­la­cji otrzy­ma­ła miej­sco­wa chłop­ska ro­dzi­na Ba­ry­łów. Ich spad­ko­bier­cy po dłu­gich spo­rach są­do­wych w 1999 ro­ku od­sprze­da­li ru­i­nę Ja­ro­sła­wo­wi La­sec­kie­mu, któ­ry pod­jął się peł­nej jej re­kon­struk­cji.


FRAGMENT OBRAZU FRANCISZKA KOSTRZEWSKIEGO Z RUINĄ ZAMKU W BOBOLICACH, 1862


ZAMEK NA LITOGRAFII NAPOLEONA ORDY, ALBUM WIDOKÓW 1881


Przed wie­lu laty po­ło­żo­ne po są­siedz­ku Bo­bo­li­ce i Mi­rów by­ły wła­sno­ścią dwóch bra­ci. Bra­cia byli tak do sie­bie po­dob­ni, że na­wet naj­bliż­sza służ­ba mia­ła pro­ble­my z od­róż­nie­niem jed­ne­go od dru­gie­go. Ży­li obaj do­stat­nio, gro­ma­dząc w łą­czą­cym zam­ki pod­ziem­nym tu­ne­lu skar­by przy­wie­zio­ne z wy­praw wo­jen­nych. Tych skar­bów strze­gła sta­ra okrut­na cza­row­ni­ca o czer­wo­nych śle­piach, a z nią zły duch wcie­lo­ny w wiel­kie­go ber­nar­dy­na. Bra­cia do­sko­na­le się ro­zu­mie­li i go­to­wi byli zro­bić dla sie­bie wszyst­ko. Do cza­su. Ich wiel­ka przy­jaźń zo­sta­ła wy­sta­wio­na na pró­bę, gdy je­den z nich przy­wiózł z wy­pra­wy wo­jen­nej pięk­ną dziew­czy­nę Agniesz­kę. Cud­na Agniesz­ka szyb­ko wy­lą­do­wa­ła w pod­zie­miach obok skar­bu, po­nie­waż za­zdro­sny chło­pak chciał mieć ją tyl­ko dla sie­bie, a za­uwa­żył, że bra­ci­szek zbyt gor­li­wie in­te­re­su­je się jej oso­bą. I jak się oka­za­ło, prze­czu­cia miał nie­zwy­kle traf­ne. Pew­ne­go razu bo­wiem, pod nie­obec­ność cza­row­ni­cy, któ­ra uda­ła się na sa­bat, na­krył pa­rę ko­chan­ków w sy­tu­acji nie­dwu­znacz­nej. Roz­gnie­wa­ny za­mor­do­wał bra­ta, a dziew­czy­nę za­mu­ro­wał w lo­chach zam­ku­.

Po tej zbrod­ni nie mógł jed­nak za­głu­szyć wy­rzu­tów su­mie­nia — bra­to­bój­stwo cią­ży­ło na nim jak prze­kleń­stwo. Z cza­sem po­padł w al­ko­ho­lizm i razu pew­ne­go, gdy to­pił zmar­twie­nia w wi­nie, roz­sza­la­ła się bu­rza, a je­dy­ny pio­run, jaki wte­dy wy­rwał się ze skłę­bio­nych chmur, po­ra­ził go i za­bił. Nie­wier­na bran­ka po­zo­sta­ła w lo­chach, gdzie na­dal strze­że jej cza­row­ni­ca od­stra­sza­ją­ca każ­de­go śmiał­ka, któ­ry chciał­by uwol­nić nie­szczę­sną dziew­czy­nę.



ZAMEK WIDZIANY ZE SZLAKU PROWADZĄCEGO DO MIROWA, FOTOGRAFIA Z LAT 60 XX WIEKU I STAN PODCZAS ODBUDOWY W 2009 ROKU



ZWALISKA ZAMKU W BOBOLICACH

Zamek ten stoi na dość obszernym placu przed kolegiatą. Jest to bu­dow­la w pięk­nym bar­dzo a zu­peł­nie ory­gi­nal­nym sty­lu. Po­nie­waż jest on tak sze­ro­ki jak i dłu­gi, więc dla tej znacz­nej sze­ro­ko­ści nie jed­nym ale dwo­ma da­cha­mi jest po­kry­ty, któ­re to da­chy łą­czą się ze so­bą ryn­ną. Wiel­kie, pięk­ne dłu­to­wa­ne­mi ka­mie­nia­mi i mar­mu­ro­we­mi fu­try­na­mi oto­czo­ne ok­na, zdo­bią głów­ną ścia­nę te­go zam­ku, a po ro­gach wzno­szą się czte­ry basz­ty ośmio­kąt­ne, po­do­bne­mi do wież koś­ciel­nych ko­pu­ła­mi za­koń­czo­ne. Nieg­dyś od stro­ny cmen­ta­rza ko­le­gia­ty oto­czo­ny był mu­rem, miał strzel­ni­ce i bra­my z cio­su, ręcz­ny ogień wy­trzy­mać zdol­ne, ślad cze­go po­zo­stał w dłu­gim kruż­gan­ku, któ­re­go z ko­le­gia­tą, gma­chem szkol­nym, koś­cio­łem św. Trój­cy i se­mi­nar­yum łą­czy. Pier­wsze pię­tro wspie­ra się na trzech ar­ka­dach skle­pio­nych. Właś­ci­wa sień po­prze­dzo­na jest ko­lum­na­dą czy­li gan­kiem, pod któ­rym na­de drzwia­mi wscho­do­we­mi znaj­du­ją się her­by pań­stwa i ka­pi­tu­ły kra­kow­skiej. Mu­ry łą­czą­ce głów­ną ścia­nę zam­ku z basz­ta­mi, przy­ozdo­bio­ne są czte­re­ma ka­mien­ny­mi po­są­ga­mi, któ­re po dwa z każ­dej stro­ny bu­do­wli sto­ją. Po­są­gi wy­obra­ża­ją par­la­men­ta­rzy szwedz­kich i rus­kich, z któ­re­mi za­ło­ży­ciel za­szczyt­ne dla Rze­czy­po­spo­li­tej trak­ta­ty za­wie­rał. Z tych dwa, bę­dą­ce pa­miąt­ką trak­ta­tu wa­zem­skie­go nad rze­ką Po­la­nów­ką w 1634 za­war­te­go przed­sta­wia­ją mi­ni­strów ca­ra Te­odo­ro­wi­cza w na­ro­do­wych stro­jach, trzy­ma­ją­cych w rę­ku rze­czo­ny trak­tat w ar­ku­szo­wej for­mie, któ­ry zda­ją się czy­tać. Ko­lej­ne dwa po le­wej stro­nie wy­obra­ża­ją dwóch peł­no­moc­ni­ków szwedz­kich, któ­rzy po ro­zej­mie sztan­dorf­skim w ro­ku 1635 się znaj­do­wa­li.

Tygodnik Ilustrowany, 1861



WIDOK ZAMKU OD POŁUDNIA, STĄD DOSKONALE WIDOCZNY TARAS WIDOKOWY W BASTEI POŁUDNIOWEJ


ARCHITEKTURA


W

arow­ny za­mek wznie­sio­no z bia­łe­go miej­sco­we­go wa­pie­nia na ska­li­stym wzgó­rzu o wy­so­ko­ści 360 m n. p. m. Pier­wot­nie zaj­mo­wał on tyl­ko cen­tral­ną część wznie­sie­nia. Na naj­wyż­szym, pół­noc­nym cy­plu sta­ła cy­lin­drycz­na wie­ża, obok niej - bu­dy­nek miesz­kal­ny. Przy­pusz­czal­nie w XV wie­ku sys­tem obron­ny wzmoc­ni­ły pół­ko­li­ste basz­ty. Do zam­ku wy­so­kie­go przy­le­ga­ło od po­łud­nia i od za­cho­du przed­zam­cze, do któ­re­go wjazd pro­wa­dził wschod­nim sto­kiem wzgó­rza. Przed­zam­cze to opa­sa­no mu­rem obron­nym, ca­łość zaś ota­cza­ła su­cha fosa, nad któ­rą za­pew­ne prze­rzu­co­no zwo­dzo­ny most pro­wa­dzą­cy do pię­tro­wej wie­ży bram­nej. Za­sad­ni­czym ce­lem XVI­-wiecz­nej prze­bu­do­wy by­ła li­kwi­da­cja go­tyc­kiej wie­ży, miej­sce któ­rej za­jął co naj­mniej dwu­kon­dy­gna­cyj­ny bu­dy­nek miesz­kal­ny. W przy­zie­miach po­miesz­czo­no kuch­nię, pie­kar­nię, spi­żar­nię i skar­biec, a pię­tra prze­zna­czo­no na izby miesz­kal­ne i re­pre­zen­ta­cyj­ne kom­na­ty. Pod­czas pró­by od­bu­do­wy wa­row­ni w XVIII wie­ku roz­ku­to go­tyc­kie otwo­ry okien­ne, co w znacz­nym sto­pniu za­tar­ło jej śre­dnio­wiecz­ny cha­rak­ter.





PLAN ZAMKU W BOBOLICACH: 1. WIEŻA, 2. DOM MIESZKALNY, 3. BASTEJA, 4. DZIEDZINIEC, 5. BRAMA, 6. MUR OBWODOWY




REKONSTRUKCJA WAROWNI WG J. GUMOWSKIEGO, LATA 30. XX WIEKU


STAN OBECNY


D

o nie­daw­na po­stać oka­za­łej przed la­ty wa­row­ni okre­śla­ły je­dy­nie nie­wiel­kie frag­men­ty zam­ku gór­ne­go [1] [2], wśród nich naj­le­piej za­cho­wa­na ścia­na wschod­nia, a tak­że skrom­ne po­zo­sta­ło­ści ze­wnętrz­nych mu­rów ob­wo­do­wych. Po od­sprze­da­ży ruin w rę­ce p. La­sec­kie­go nowy wła­ści­ciel pod­jął kon­tro­wer­syj­ną pró­bę ich ra­to­wa­nia. W ro­ku 2001 pod kie­run­kiem kra­kow­skich ar­che­olo­gów roz­po­czę­to pra­ce [1] [2] [3] ma­ją­ce na celu re­kon­struk­cję bu­dow­li po­łą­czo­ną z ba­da­nia­mi w grun­cie, pod­czas któ­rych od­two­rzo­no prze­bieg pier­wot­nych mu­rów i cha­rak­ter póź­niej­szych prze­bu­dów zam­ku, wy­do­by­to tak­że wie­le ar­te­fak­tów w po­sta­ci mo­net, fra­gmen­tów ka­fli pie­co­wych, na­czyń szkla­nych o­raz e­le­men­tów me­ta­lo­wych, wśród nich praw­do­po­dob­nie część skob­la daw­ne­go... pa­sa cno­ty. Pra­ce te za­koń­czo­no dzie­sięć lat póź­niej, w roku 2011.


ZREKONSTRUOWANE WNĘTRZA ZAMKU BOBOLICKIEGO


W

od­bu­do­wa­nym zam­ku fun­kcjo­nu­je cen­trum kon­fe­ren­cyj­ne i punkt ob­słu­gi tu­ry­stycz­nej. W u­dos­tęp­nio­nych do zwie­dza­nia niż­szych kon­dyg­nac­jach wa­row­ni o­bej­rzeć moż­na sta­ran­nie zre­konst­ru­o­wa­ne kom­na­ty, a w jed­nej z baszt - nie­wiel­kie mu­zeum.

Zamek Bobolice, 42-320 Niegowa
office(at)hotelzamekbobolice.pl

Godziny otwarcia / Cennik


NIEZALEŻNIE OD WIELU KONTROWERSJI ZWIĄZANYCH Z CELOWOŚCIĄ I METODAMI JEGO ODBUDOWY ZAMEK PREZENTUJE SIĘ WYŚMIENICIE,
WZNIESIONY NA NIEWIELKIM WZGÓRZU DOSKONALE WKOMPONOWAŁ SIĘ W MALOWNICZY KRAJOBRAZ JURY


Li­czą­cy 164 ki­lo­me­try dłu­go­ści czer­wo­ny Sz­lak Or­lich Gniaz­d to je­den z naj­star­szych w Pol­sce wy­zna­czo­nych szla­ków tu­ry­stycz­nych. Utwo­rzył go w 1950 roku Ka­zi­mierz So­snow­ski ozna­cza­jąc nu­me­rem 1 w ogól­no­pol­skim re­je­strze zna­ko­wa­nych szla­ków pie­szych. Szlak ten bie­gnie z pół­no­cy na po­łu­dnie, z Czę­sto­cho­wy do Kra­ko­wa, a cha­rak­te­ry­zu­ją go ale­go­ry­czne Orle Gniaz­da - bu­do­wa­ne na szczy­tach wznie­sień, po­śród trud­no do­stęp­nych skał wa­pien­nych, śre­dnio­wiecz­ne zam­ki i straż­ni­ce: Ol­sztyn, Os­tręż­nik, Mi­rów, Bo­bo­li­ce, Mor­sko, Bi­rów, O­gro­dzie­niec, Pilica, Smo­leń, Byd­lin, Rab­sztyn, Pies­ko­wa Ska­ła, Oj­ców i Korz­kiew.


WIDOK NA ZAMEK OD STRONY WSCHODNIEJ (W GÓRNYM RZĘDZIE) I OD POŁUDNIA, Z DROGI PROWADZĄCEJ NA USYTUOWANY U STÓP WZNIESIENIA PARKING




DOJAZD


B

obo­li­ce po­ło­żo­ne są w pół­noc­nej czę­ści Jury Kra­kow­sko­-Czę­sto­chow­skiej, 1,5 km na wschód od cza­ru­ją­ce­go Mi­ro­wa. Sa­mo­cho­dem pod­je­chać moż­na bez­po­śred­nio pod wzgó­rze zam­ko­we, gdzie znaj­du­je się du­ży płat­ny par­king. Utrud­nio­ny jest do­jazd ko­mu­ni­ka­cją pu­blicz­ną - au­to­bu­sa­mi PKS moż­na do­stać się tyl­ko do Nie­go­wej, skąd na­le­ży iść 4 km żół­tym szla­kiem na po­łu­dnie. Więk­sze miej­sco­wo­ści, do któ­rych au­to­bu­sy kur­su­ją znacz­nie czę­ściej, to Kro­czy­ce i Żar­ki, oby­dwie od­da­lo­ne od wsi o około 9 km. (ma­pa zam­ków wo­je­wódz­twa śląs­kie­go)




LITERATURA


1. M. Antoniewicz: Zamki na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej...
2. B. Guerquin: Zamki w Polsce, Arkady 1984
3. I. T. Kaczyńscy: Zamki w Polsce południowej, Muza SA 1999
4. L. Kajzer, J. Salm, S. Kołodziejski: Leksykon zamków w Polsce, Arkady 2001
5. R. Sypek: Zamki i obiekty warowne Jury Karkowsko-Częstochowskiej


NA SZLAKU Z MIROWA


W pobliżu:
Mirów - ruina zamku rycerskiego XIVw., 1,5 km
Łutowiec - pozostałości strażnicy królewskiej XIVw., 4 km
Morsko - ruina zamku XIVw., 8 km
Przewodziszowice - pozostałości strażnicy królewskiej XIVw., 8 km
Ostrężnik - pozostałości zamku królewskiego XIVw., 11 km
Suliszowice - pozostałości strażnicy królewskiej XIVw., 13 km




STRONA GŁÓWNA

tekst: 2015
fotografie: 2002, 2009, 2014
© Jacek Bednarek