orteca w Lizbonie otrzymała miano zamku św. Jerzego (Castelo de Sao Jorge) w XIVw. Rezydencją pierwszych królów portugalskich był jednak nie sam zamek, a Alcacova - dawny pałac Maurów, który Alfons I zdobył dla chrześcijan w 1147r. Z Alcacova zachowały się do dziś jedynie wielokrotnie już odnawiane mury.
Regularność planu oraz kwadratowe baszty narożne twierdza zawdzięcza wpływom syryjskim, które dotarły do Portugalii wraz z zakonami rycerskimi. Obronę zapewnia 18 baszt, z których 11 wchodzi w skład samego zamku. Jest też 12 bram oraz barbakan.
Pałac królewski zaczął stopniowo podupadać za panowania królów hiszpańskich. Wykorzystywano go jako koszary, a wreszcie stał się więzieniem. W roku 1755 poważnie uszkodziło go trzęsienie ziemi. Na początku XXw. zamek został odrestaurowany, a w 1998r. - w ramach przygotowań do targów EXPO - wypucowano jego mury.
Wstęp do twierdzy jest bezpłatny. Warto poświęcić trochę czasu na spacer wśród wałów obronnych i wznoszących się nad miastem wież. Rozciąga się stąd fantastyczny widok na Lizbonę oraz rzekę Tag. Na miejscu można posmakować prawdziwej sztuki. Usytuowana na dziedzińcu kolekcja wyrzeźbionych ludzi-łyżek, ludzi-widelców czy ludzi-walizek dowodzi, jak niewiele obecnie trzeba, aby stać się artystą. W pobliżu restauracyjnej kuchni można natomiast spotkać pięknego białego kota, który z właściwą sobie gracją zapozuje nam do zdjęcia.

położonej kilka kilometrów na zachód od centrum dzielnicy Belem (skąd Vasco da Gama wypłynął do Indii), otoczona z trzech stron przez morze, stoi Torre de Belem. Będąca jednym z symboli Lizbony wieża przed wiekami pełniła rolę punktu obserwacyjnego i strażnicy pilnującej ujścia rzeki Tag do oceanu. Mieściło się w niej również więzienie. Budowla powstała w ciągu ostatnich pięciu lat panowania Manuela I Szczęśliwego (1515-20). Po trzęsieniu ziemii (1755r.), które spowodowało jej przemieszczenie, stała dosłownie w samym środku rzeki. Jest jedynym w Portugalii obiektem wzniesionym od początku do końca zgodnie z wymogami stylu manuelińskiego. Autorem projektu wieży był niejaki Francisco de Arruda - twórca m.in. fortyfikacji w Maroku. Wyróżniającą się przepychem form i niezliczoną ilością wieżyczek budowlę zdobią dodatkowo zwieńczone łukami okna, rzeźbione połówki pomarańczy, przedstawiająca kulę ziemską rozeta oraz krzyże templariuszy. Zabytek udostępniony jest do zwiedzania. Ja miałem pecha - zastałem drzwi zamknięte.